Krzysztof Halasa <k...@p...waw.pl> writes:

> Robert Tomasik <r...@g...pl> writes:
>
>> Z tym, że przeważnie przemilczano w tych komunikatach to, że wiele winy
>> za zaistniały stan rzeczy ponosił sam zainteresowany. Bo uważał, że nie
>> ma obowiązku meldunkowego i do sądu wracała korespondencja z jego adresu
>> zameldowania nieodebrana. Bo jak nawet mu doręczyli nakaz zapłaty, tu
>> uważał, że jego to nie dotyczy.
>
> Różnie to może być. Generalnie uważam, że nie powinno być czegoś takiego
> jak "domniemanie doręczenia" itp. Przesyłka albo jest doręczona, albo

Nie zgodzę się. Likwidacja obecnej "fikcji doręczenia"
spowoduje bardzo szybko wysyp cwaniaczków co to będą unikali odbierania
listów.

> nie. Są takie miejsca, gdzie listonosz nigdy nie "fatyguje się" z listem
> do mieszkania, a listy nierejestrowane i awiza zostawia we właściwym
> budynku z prawdopodobieństwem mniejszym niż 50% (budynki z literą A
> i bez - to jest prawdziwy przykład). Nigdy nie można być przynajmniej
> "nieco" przekonanym, że adresat miał możliwość odebrania przesyłki,
> a skoro tak, to przesyłka powinna być doręczona wtedy, gdy mamy
> własnoręczny podpis adresata (lub dowód odmowy odebrania przesyłki).
> Pozostaje także kwestia wyjazdów, w szczególności w czasie wakacji.
>
> No i jeszcze mamy kwestię (zapewne celowego, ale przecież nie da się
> tego udowodnić) wysyłania listów na błędny adres - to może jest już
> naprawione.
>

Osobiście sądzę, że powinna być instytucja "adresu do doręczeń". Taki
adres każdy mógłby sobie oficjalnie zarejestrować. Mógłby to być adres
domowy, pracy, rodziców, kochanki, czy skrytka - wszystko
jedno. I wysłanie przesyłki tylko pod ten adres byłoby skuteczne.


KJ

--
http://stopstopnop.pl/stop_stopnop.pl_o_nas.html