Wprawdzie główny wątek dyskusji dotyczy oczekiwanej reakcji mBanku i mRady na
ten incydent ale wydaje mi się, że nie od rzeczy byłoby przypomnieć sobie
główny powód dyskusji czyli samo zdarzenie.
Klient stracił kartę i zauwarzył ten fakt dopiero po 2 dniach po czym zastrzegł
kartę. Uważam, że w tym wypadku faktyczny problem to ustalenie komu tak
naprawdę ukradziono pieniądze. Klientowi czy sklepowi (a właściwie kasjerowi)
bo przecież nie bankowi. Zdaję sobie sprawę z tego, że utrata 1600 PLN jest
przykra i to bez względu na to czy przeliczmy tę kwotę na kartony mleka dla
głodnych dzieci czy na butelki szampana, ale twierdzę, że ustalenie właściwego
winowajcy będzie kosztowało dużo więcej niż wynosi skradziona kwota a nawet po
złapaniu złodzieja będzie ona nie do dzyskania. Co najwyżej jako społeczeństwo
dołożymy do tego opłaty za przeprowadzenie przewodu sądowego oraz wikt i
opierunek złodzieja w czasie odbywania kary.
Nawet jednak po złapaniu złodzieja klientowi bedzie trudno odzyskać pieniądze
od sklepu (kasjera) bo tak naprawdę nie jest istotne kto używał karty ale czy
podpis złożony na rachunku choć trochę przypomina podpis na karcie (a ta pewnie
już nie istnieje)
Zdaję sobie sprawę, że moje poglądy są niepopularne, ale uważam, że
korzystając z udogodnień jaki są karty koniecznie trzeba sobie sobie zdawać
sprawę z niebezpieczeństw a nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności
i płakanie po fakcie nic nie daje.
Natomiast zwolennikom ograniczenia odpowiedzialności klienta za nielegalne
transakcje dokonane kartami chciałbym uświadomić że to musi zadziałać jak
ubezpieczenie. Płacę autocasco więc akceptuję, że co rok w wyniku wirtualnej
kradzieży lub innego wypadku tracę określony procent wartości samochodu ale
jednocześnie jak coś stracę rzeczywiście to różnicę odzyskam od
ubezpieczyciela. Tak samo będzie z kartami. Wszyscy i ci okradzeni i ci
skrupulatnie pilnujący swoich kart stracą po równo (lub proporcjonalnie do
ilości i jakości posiadanych kart) a na dodatek obawiam się że klienci
zachęceni brakiem odpowiedzialności będą mniej pilnować kart i generalnie
liczba skradzionych kart (a tym samym pieniędzy) istotnie sie zwiąkszy.
Uprzedzając zarzuty naiwnych, że jedne banki wezmą za to dodatkowe opłaty a
inne udostępnia "w cenie" powtarzam: Nie ma nic za darmo. Klient zawsze musi
zapłacic bo od tego jest. Bank oferuje usługi a klient z nich korzysta i płaci
nieco więcej niż te usługi kosztują bo stąd się bierze zysk. Klient może tylko
wybrać czy płaci świadomie za każdą usługę oddzielnie czy też płaci "w
pakiecie" za to czego używa i za to czego nie używa choć oczywiście może jeśli
tylko zechce.
Jeżeli rozpatrzymy postępowanie mBanku w tym kontekście to wydaje mi się, że
postąpił słusznie nie drążąc sprawy zapisu video z kamer w supermarkecie bo
tylko oszcędził wszystki zbędnych kosztów a ostatecznie klient i tak nic by nie
zyskał.
Pozdrawiam



--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl