Robert Tomasik <r...@g...pl> writes:

> Trudno mi się wypowiadać, jaka to część, tym nie mniej w tych rejestrach
> jest masa śmieci. Śmieci pochodzących z roszczeń, które dochodzono w ten
> sposób, że sądy wydawały tytuły bez jakiegokolwiek kontaktu z pozywanym.
> W rejestrach mamy też sporne faktury, których nikt nie weryfikował. Mamy
> tam roszczenia przedawnione przed laty. Rzekomi dłużnicy często nie mają
> zielonego pojęcia, że w ogóle są takie rejestry, o chęci usuwania swoich
> danych z nich już nie wspominając.

To jest bardzo możliwe, ale to jest zupełnie inna sprawa niż informacje
o kredytach uzyskanych przy pomocy nieuczciwych pracowników i fałszywych
dokumentów (lub samych danych innej osoby).

> Tylko dzięki temu, ze nikt poważnie do tej twórczości nie podchodzi
> jeszcze te twory nie zostały zasypane pozwami o szkody.

Widocznie nie ma szkody :-)

> Przy czym
> uważam, ze sam pomysł z ewidencjonowaniem dłużników jest dobry, tylko
> jego sposób realizacji pozostawia wiele do życzenia.

Zapewne.

> Przede wszystkim,
> żeby to miał jakimikolwiek sens, to osoby fizyczne powinny być
> nakłaniane do zakładania darmowych kont i być informowane o wpisach.

A po co kolejne konta? Konto to problem, ktoś może przejąć.
Informacje, oczywiście. Ale w sposób pewny dostarczane.

Natomiast informacje publiczne powinny być przede wszystkich wiarygodne,
firma powinna za to odpowiadać - i to nie tylko w teorii. Natomiast
takie firmy powinny mieć prawo do "przetwarzania" tego typu informacji,
żadne zastrzeżenia nie powinny wchodzić w rachubę (chyba że na etapie
podpisywania umowy kredytowej).

> Informowane tak, by mogły przykładowo już po zapytaniu banku zareagować
> i uprzedzić bank, ze ktoś się pod nie podszywa. Żądanie opłaty za to, ze
> ktoś bez mojej zgody sobie przetwarza moje dane i łaskawie mnie o tym
> poinformuje jest jakąś kpiną.

Z tym trudno się nie zgodzić.
--
Krzysztof Hałasa