"J.F." <j...@p...onet.pl> writes:

> Ale to tylko czesciowa prawda, bo banki maja sporo depozytow na 0%.

To prawda, ale z drugiej strony gdyby stawka referencyjna poszła mocno
w górę, to nawet depozyty a vista pewnie byłyby oprocentowane.

>> Poza tym, 4% to było kiedyś - na początku wieku?
>
> Zalozylem 2% przy wyplacie i 2% przy splatach ...

No właśnie. Teraz byle transakcja kartą potrafi kosztować 5,9% - w jedną
stronę (mam przynajmniej nadzieję, że to niechlubny, ale jednak
wyjątek).

> a przy splacie nie dalo sie inaczej, bo bank chcial w PLN :-)

To jest prawda, ale być może, tak jak napisałem, kiedyś nie miało to
znaczenia. Tak mi się wydaje przynajmniej.

> A tam jednak "kwota zadluzenia 300 tys zl ... ".

Ale jako wtórna względem CHF, tak?
Bo ja np. mam jakieś tam walutowe depozyty, i tam też jest "kwota
oszczędności" X zł. Np. sumarycznie.

> Albo odwrotnie - bank sam wpisuje "indeksowany", jako najblizszy
> umowie, bojac sie, ze w razie sporu sad potraktuje inne zapisy wlasnie
> tak.
>
> Taki np abonament na komorke - jedni pisali "umowa zawarta na 2 lata,
> a po ich uplywie przechodzi w umowe na czas nieokreslony", a inni
> "umowa zawarta na czas nieoznaczony, klient zobowiazuje sie nie
> wypowiedziec przez dwa lata, pod kara ..."

No coż. Dlatego moim zdaniem nazwa umowy nie jest tak istotna jak treść.

> Nie musiala - deweloper moglby pojsc na reke i przyjac w chf ;-)

Obawiam się że wątpię.
Pamiętam że było tak, że firma mogła przyjąć od klienta część kwoty
w walucie obcej, jeśli ta część miała być wydana za granicą. Innymi
słowy, nie było być może obowiązku zmuszania klienta do sprzedaży waluty
(jeśli akurat ją miał) i następnie zmuszania firmy do kupna tej samej
waluty. Aczkolwiek coś mi się wydaje, że ową walutę ludzie wpłacali
teoretycznie będąc już za granicą (na wycieczce).
Może to była nadostrożność, nie wiem.

> Ale umowy kredytowe zawierano i kilka lat wczesniej.

Tym bardziej odpadały waluty obce.
--
Krzysztof Hałasa