"Arek" <a...@p...onet.pl.usun_cde.invalid> writes:

> Nie jestem ortodoksyjnym zwolennikiem "kto nie chce pracować, niech
> też nie je" ale powszechny dochód gwarantowany to naruszenie
> pewnego standardu a w dłuższym terminie demoralizujące.
> Proporcje - jeszcze przed pandemią Polska zdobyła 1. miejsce
> (na ok. 200 krajów) w proporcji socjalu do siły nabywczej dochodu
> rodziny (średnio statystycznie), czyli uzależnienia finansowego od
> dotacji.
> Przebiliśmy kraje, w których socjal jest nominalnie wyższy.

Trudno tego nie zrobić, gdy "normalne" zarobki są małe.
Dlatego napisałem, że diabeł tkwi w proporcjach. Powinny one być takie,
że da się za to bez problemu przeżyć, ale nie takie, by opłacało się nie
pracować.

> Dochód gwarantowany to awaryjne rozwiązanie wyłącznie na złe
> czasy, może takie jak teraz - nakazu zamykania części gospodarki.

A ja myślę, że właśnie odwrotnie - na dobre czasy. Bo ktoś musi za to
zapłacić przecież.
--
Krzysztof Hałasa