"kashmiri" <n...@n...com> writes:

> Żona mówi, że miała w młodości przyjaciółkę, dziewczyna też tworzyła
> takie teksty (ponoć jeszcze lepsze). Tak samo też fascynowały ją gry
> słów itd. Parę razy zamykali ją w psychiatryku - dostawała prochy
> (stwierdzono bodaj zaburzenie dwubiegunowe) i wychodziła, była zresztą
> nieprzeciętnie inteligentna. Dzisiaj funkcjonuje normalnie (= na
> prochach), skończyła polonistykę, pracuje. Prochy ponoć trochę zmuliły
> jej kreatywność i spostrzegawczość, ale inteligencja została.

To raczej nieco inny przypadek - mi sie wydaje, ze to, co on pisze, nie
jest tak calkowicie oderwane od rzeczywistosci, ma z nia raczej jakis
luzny zwiazek, choc nie wiadomo jaki (moze jakby ktos zaczal dokladnie
grzebac, to by sie wyjasnilo w jakichs starszych archiwach - jasne jest,
ze on celowo podaje namiary na rozne osoby tak, by ktos zaczal tego
szukac).

Tak na pierwszy rzut oka, mam wrazenie, ze to po prostu problem
z kobieta, z kobietami, albo raczej z ich brakiem. Znam podobnego
czlowieka - kobiety takich nie lubia, chyba ze wzgledu na
nieprzewidywalnosc. Podpinanie do tego JPII, jakichs ksiezy i ich
chciwosci itp, KK, chrzescijanstwa, to chyba tylko taki trick
odwracajacy uwage. Uklady z kobietami rządzą sie raczej swoimi zasadami,
choc nie twierdze, ze koniecznie sprzecznymi ze wszystkim.

Ale nie wiem. Ja sie psychologia zajmuje tylko bardzo hobbystycznie :-)
Bylbym jednak bardzo zdziwiony, gdyby rzeczywiscie JPII osobiscie mial
z tym cos wspolnego. Z drugiej strony, JPII nie zyje od pewnego czasu
(podobnie chyba jak niektorzy inni wymienieni), moze lepiej byloby
skoncentrowac swoja uwage na zyjacych?
--
Krzysztof Halasa