Wojciech Bancer <p...@p...pl> writes:

> Czyli wg Twoich wyliczeń - po dwudziestu latach, Ty masz jeszcze
> przed sobą 10 lat spłacania swojego 20-letniego (i przynajmniej
> jeden remont za sobą), a ja za gotówkę kupuję swoje. Nowe.
>
> A realniej patrząc, to pieniądze się inwestuje, a nie trzyma
> w skarpecie.

Te wszystkie Wasze "wyliczenia" itp. są o KDP. Nikt nie wie ile będą
kosztować mieszkania za parę lat, pomijam dłuższy czas. Ceny wynikają
z różnych rzeczy, np. wybudowanie albo zamknięcie byle wiaduktu lub
tunelu może mocno zmienić sytuację. Oba rozwiązania mają wady i zalety,
mobilność vs "na swoim" itd.

Obserwowana przeze mnie praktyka jest jednak taka, że "kupujący" (często
z duszą na ramieniu i we frankach itd) mają mieszkania pospłacane (albo
prawie), często mają tych mieszkań/domów więcej niż jeden, i wtedy
nieużywane przez nich osobiście zwykle wynajmują. Tak jakoś wyszło, choć
niektórym pewnie było ciężko.

Najemcy raczej interesują się małymi mieszkaniami (2-pokojowe 60+ m2 to
jest według nich duże), twierdzą że na drugie (albo pierwsze) dziecko
nie mogą (jeszcze) sobie pozwolić (np. ze względów mieszkaniowych),
chociaż ich samochody mogą mieć pewnie (każdy z osobna) wiele razy
większą wartość niż samochód wynajmującego.
--
Krzysztof Halasa