"Baloo" <b...@o...eu> writes:

> Ja pytam o możliwość zakupu własnego mieszkania w sytuacji, gdy nie ma
> się wkładu własnego 20-50% i nie ma możliwości spłaty kredytu za kilka
> lat.

Faktem jest, ze tak sie powinno mieszkania/domy kupowac/budowac.
Kiedys tak bylo: jak ktos potrzebowal wybudowac dom, to zbieral
sasiadow, dawal im przez pare dni jesc i pic, i dom stawal sie
rzeczywistoscia. Jasne, nie byl murowany, ale solidny i cieply,
przez 30+ lat nie bylo problemu (to wspanialy wynik biorac pod
uwage czas i koszt budowy).

> Jeśli życie z rodziną we własnym mieszkaniu jest dla Ciebie życiem
> ponad stan, to dalsza dyskusja nie ma sensu.

Nie, to akurat jest minimum minimorum tego, co kazda normalna rodzina
(pracujaca itd) powinna miec. Niezaleznie od tego, czy pracuja jako
lekarze, nauczyciele, gornicy czy sprzedawcy.

Problem lezy w niewolniczo niskich zarobkach. Dlaczego one sa takie
niskie, to mniej-wiecej wszyscy wiedza ("bo nikt nie daje wiecej", "bo
trzeba obslugiwac zadluzenie panstwa", "i tak jest X% wzrostu od czasow
komuny", "bo trzeba wyplacac renty i emerytury", "bo tylko niewielka
czesc ludzi "w wieku produkcyjnym" naprawde wytwarza jakis
produkt/wartosc dodana" itd).

Jakby kazdy, kto teraz musi splacac kredyt na zakup 50-metrowej klitki
(przepraszam za brutalnosc ale taka jest prawda) przez 30 lat, mogl
dostac do kieszeni duza czesc (nie mowie ze wszystko, ale nie tylko
zalosne resztki) z wytworzonej przez siebie "wartosci dodanej", to
kredyty bylyby splacane w ciagu kilku lat, i nikt by o 50-metrowych
mieszkaniach nie myslal, z wyjatkiem moze samotnych na emeryturze.

Niestety system jest pomyslany tak, by ludzie dostawali tylko resztki,
i by jeszcze cieszyli sie z tego, nie zdajac sobie sprawy ze tak
naprawde to jest inny, bardziej efektywny rodzaj niewolnictwa.
--
Krzysztof Halasa