Robert Kois pisze:
>> No to dobrze- oby dlatego, że kolege bzdrega zrozumiałeś. Bo możliwości
>> są dwie: ALBO dziecko należy do państwa, albo do rodziców. Trzeciej
>> ewentualności nie ma.
>
> Ależ są, można np. spytać trzynastolatki co sądzi o tym by wydać ją za
> siedemdziesięciolatka. Zadałem proste pytanie i dostałem prostą odpowiedź.
> Dla niego (i dla ciebie jak widzę) dziecko jest rzeczą z którą można zrobić
> dowolną rzecz.

Pomyłka. Taką rzeczą dziecko jest dla tych, którzy wierzą w państwo
kontrolujące wychowanie dzieci. Moje dziecko jest dla mnie najwyższą
wartością a czyjeś dla kogoś- dlatego nie godzę sie na to, żeby kontrolę
nad moim dzieckiem przejęło państwo.


> Bo wydanie trzynastolatki za mąż _bez jej zgody_ jest po
> prostu równoznaczne z przyzwoleniem na gwałt.

Od zajmowania się przestępstwami są prokuratura i sąd- jeśli już owe
przestępstwa zostały popełnione. A nie urzędnicy socjalni, którzy dbają
o to, żeby żyło nam się "dobrze", odbierając dzieci i "umieszczając" w
zakładach opiekuńczych.

>> I w imię tego, że jeden przykładowy ktoś "wyda dziecko za mąż w wieku 13
>> lat" (to jest czysto teoretyczna sytuacja przecież), nie wolno odbierać
>> wszystkich dzieci wszystkim rodzicom. Bo kto ma ustalać, co jeszcze
>> rodzicom wolno a czego już nie? I kto kontroluje kontrolujących, hm?
>
> Ależ ja cały czas pytam kto ustala co rodzicom (i wogóle każdemu) wolno.

Prawo, natura, zdrowy rozsądek.

> Jeżeli uznajesz, że sami rodzice to równocześnie zgadzasz sie na dowolne
> patologie.

Patologie nie zależą od tego, czy ktoś się na nie zgadza czy nie- po
prostu są i będą zawsze. Z prawdziwą patologią (a nie wynalezioną przez
kogoś, kto jest zatrudniony tylko po to, żeby udowadniać że jest
potrzebny) walczy policja, sąd, prokuratura.

>> Proste i logiczne.
>
> Jak widać nie. Państwa i prawa powstały po to by zachować jakąś równowagę.
> Jeżeli ich nie ma to pozwalamy na prawo silniejszego.

Państwo i prawo- w formie przejrzystego prawa do wolności osobistej,
policja i prokuratura- jak najbardziej. Natomiast nie rzesza pracowników
socjalnych i coraz to nowe normy tego, czego już dziecku nie wolno robić.

> A pieprzenie o "świętym prawie własności" można sobie zwinąć w ciasny
> rulonik i rozważyć znaczenie słowa czopek.

Myślę, że w gruncie rzeczy się zgadzamy, natomiast na zrozumienie tak
przejaskrawionych i kontrowersyjnych przykładów potrzeba troszkę czasu.
Mnie to zajęło ładnych parę lat. Tez wierzyłem, że urzędnicy państwowi
potrafią walczyć z patologią... ;)

--
Michał