"J.F" <j...@p...onet.pl> writes:

>>(zresztą ryzyko dla banku było znacznie większe niż obecnie).
>
> Jakie ryzyko? Kursowe?

Owszem, nikt nie miał wielkiego zaufania do złotówki.
Oczywiście za tym szło ryzyko innych typów, np. złego kredytu itd.

> -jakis bank ponoc od początku umożliwiał spłate w walucie (Mille?),
> a teraz wpadnie do jednego worka?

Raczej nie tylko on.
Było np. tak, że danego dnia należało zapewnić XXX jednostek waluty na
własnym koncie walutowym. Bank nie prowadził kasy w CHF (chyba) albo
innych jenach, więc w praktyce trzeba było je kupić po kursie banku, ale
to pozostawiało dodatkowe możliwości - np. bank nie mógł sztucznie
podnosić kursu w dniu spłaty.

> Owszem, ale banki z reguły mialy dwa kursy - "dewizy" i "pieniądze".
> Potem sie pojawiła trzecia "spłata kredytu".
> I zgadnij, w którą stronę poszła.

Ale to nie była reguła. Było też tak, że banki liczyły po kursie
"dewiz".
Aczkolwiek to było chyba trochę tak, że kiedyś różnych rzeczy nie
wypadało robić. Takie numery z kursami to była jedna z nich. A później
to już każdy wałek "wypadało" (że np. przypomnę większość polisolokat
i struktury, przy których najgorszy kredyt hipo jest perłą uczciwości).

> Kolejna sprawa - w kredycie indeksowanym jaki sens ma ten spread?

Tego nie wiem, ale - szczerze mówiąc - nie wiem jaki sens ma kredyt
indeksowany.
--
Krzysztof Hałasa