Użytkownik "MK" <m...@i...pl> napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:hchlai$sln$...@i...gazeta.pl...

> Przy takiej biernosc spoleczenstwa jesto niestety ryzyko realne, ale jesli
> wszyscy zaczniemy myslec o tej kasie jako wlasnej i bronic jak inni bronia
> emerytur mundurowych czy KRUSu, to zaden polityk po to nie siegnie.

Tu się różnimy w podejściu do zagadnienia. IMO społeczeństwo nie ma szans
obronienia tych środków inaczej niż poprzez ich nieistnienie (czyli poprzez
nie przekazywanie ich do systemu). Nie ma w mojej ocenie NAJMNIEJSZYCH
szans. KRUS czy mundurówki to nie jest obrona własnych pieniędzy i tu
działają inne mechanizmy.

> Hehe... widzisz najwazniejsza jest edukacja.... Tych, ktorzy maja kase na
> OFE trzeba nauczyc, ze to jest ich kasa i w ich interesie jest obrona
> tego, a tych ktory probuja wmowic, ze to jest niestotne napietnowac... Jak
> to mowia cel uswieca srodki ;).

Hehehe. :) No to ja się świetnie nadaję do piętnowania w tym względzie. Do
pewnego momentu partycypowałem w systemie przymusowych ubezpieczeń
społecznych. Pierwsze wątpliwości co do ogólnego sensu tak ustawionego
systemu w tym względzie pojawiły się u mnie z tego co pamiętam w roku 2002
(niemało czasu spędziłem na analizowaniu danych). Mój ostatni kontakt z
systemem przymusowych ubezpieczeń społecznych i systemem podatków
dochodowych (pomijam tu niestety podatek od dochodów kapitałowych nad czym
wielce ubolewam) to rok 2004. . Wprawdzie trochę straszne jest to, że jakoś
tam daję sobie radę, ale zawsze przecież można to ująć tak: w 2004 roku moja
firma padła i nie wiadomo co mi z tego zostało. :DDD

Możesz mi wierzyć, nikomu nie zazdroszczę jego przyszłej emerytury z
systemu. Nawet jeśli miałaby ona mieć stopę zastąpienia przeciętnej płacy
200% - gdyby ludzie pracowali do 110 roku życia, pewnie byłoby to możliwe. I
nie sądzę aby ktokolwiek z osób funkcjonujących poza obowiązkowym sus z
wyboru, tego zazdrościł. Taka możliwość wydaje mi się być kompletnie
nieprawdopodobną.

> Dziwi mnie tak lekcewazace podejscie osob, ktore potrafia sie wyklocac z
> bankiem o 1gr, albo zakladac lokaty po kilkadziesiat pln ;).

Mnie nie dziwi. Szkoda poświęcania na ten cel wysiłku ze względu na znikome
prawdopodobieństwo efektywności działań. Wykłócanie się z bankiem o grosz
czy oszczędzanie na zaokrągleniach to zabawa. W pewnym stopniu także od
strony banku. Tak jak granie w skrable, brydża itp. W systemie ubezpieczeń
społecznych funkcjonują niby-prawdziwe, duże pieniądze. Pieniądze, które są
tylko i wyłącznie wirtualnymi zapisami. I wszystko na to wskazuje, że nikt
wam ich nigdy nie odda, a beneficjentami systemu pozostaną wyłącznie te
grupy, które wypracują lepsze strategie wyrywania kasy innym grupom. W moim
rozumieniu sytuacji, im mniej osób to rozumie tym dłużej będzie trwał w
agonii obecny sus. Jednak posypie się nieuchronnie tak czy inaczej. Nie mam
specjalnego ciśnienia na udowadnianie swojej racji, bo i po co. Czas pokaże
po której stronie jest racja, możemy się jedynie próbować posiłkować różnymi
analogiami historycznymi.

Pozostaje pytanie kluczowe: co może nas uratować przed tym kolapsem. Ja
uważam, że oprócz jakiejś konkretniejszej epidemii albo wojny, nic. Żeby
było jasne: istnieją dwie banalne strategie postępowania z dodatnią
wartością oczekiwaną, by żyło się lepiej: zaliczanie się do grupy
beneficjentów uprzywilejowanych albo opuszczenie systemu. Pozostałe
strategie powinny skutkować efektem ujemnym.