Olgierd <n...@n...problem> writes:

>> Prozna obawa. Ktora organizacja pozwala wydawcy karty na zrobienie
>> chargebacku ze wzgledu na to, ze podpis na kwicie jest inny niz podpis
>> na oryginalnej karcie (wydanej przez wydawce, nie tej uzytej do
>> transakcji)?
>
> Nie wiem które, zresztą tu postanowienia umów czy regulaminów organizacji
> nie mają chyba aż takiego znaczenia.

Przeciwnie, to wlasnie one maja tu decydujace znaczenie, bo to one
reguluja odpowiedzialnosc za fraudy miedzy wydawca karty i acquirerem.

> Zresztą jakby tak było to w ogóle dyskusja "bo karta na podpis jest
> lepsza" nie miałaby sensu.

Tego nie oceniam, to zalezy tez troche od rodzaju karty, od (kraju)
wydawcy, i od tego, dla kogo ona ma byc lepsza. Argument to to jest
zaden.

>> To zupelnie inna sprawa - liability shift obciaza sprzedawca
>> odpowiedzialnoscia za akceptacje transakcji "z paska" zamiast "z chipa"
>> - to w ogole nie ma zadnego zwiazku z podpisem lub jego brakiem.
>
> A mnie się wydaje, że mowa jest wyraźnie o kombinacji czip+pin:

Ale w nieco innym sensie: terminal musi umozliwiac weryfikacje PINu
(offline i/lub online), ale to jest zwykle formalnosc, problemu przeciez
nie ma z keypadami, tylko z terminalami, ktore nie obsluguja EMV (tzn.
jest tez taki problem, ze terminale weryfikuja tylko PIN offline, albo
nie pozwalaja na wykonanie transakcji, ale to jest "wystarczajace").

Karta "chip & signature" jest taka karta z woli wydawcy, nie ze wzgledu
na problem po stronie sklepu (np. acquirera), i dlatego za transakcje
EMV taka karta odpowiada bank (mimo braku PINu - pomijajac wyjatkowe
okolicznosci), a za transakcje nie-EMV - sklep (takze pomijajac
wyjatki). IOW dokladnie tak samo jak w przypadku karty "chip & PIN".

Innymi slowy, "chip & PIN" z punktu widzenia wydawcy oznacza karte
PINowana, natomiast z punktu widzenia sprzedawcy oznacza po prostu
obsluge EMV, a to czy bedzie uzyty PIN zalezy wtedy od karty.
--
Krzysztof Halasa