"MarekZ" <b...@...pl> writes:

>> Pisałem coś o ryzyku? Nie ryzykuje tylko żebrak.
>> To jest zresztą stosunkowo niewielkie ryzyko - gwałtowna zmiana kursu
>> waluty kredytu jest większym problemem (np. obecna sytuacja
>> "frankowców").
>
> To jest jedno i to samo. Jakby kurs był stabilny, różnice w stopach
> procentowych byłyby nieistotne.

Tzn. "byłyby nieznaczne", tak? Bo na pewno znaczne różnice w stopach nie
byłyby i nie są nieistotne.

> To właśnie różnica w stopach
> procentowych zrównoważy ewolucję kursu.

Akurat. A to co obserwujemy w rzeczywistości, to tylko takie wyjątki od
reguły?

> "Gwałtowna zmiana kursu" sama
> z siebie jest wręcz znacznie mniej groźna, bo oddziałuje tylko na
> bieżącą ratę i przynajmniej teoretycznie może być odwracalna w
> kolejnych okresach.

Akurat. Powiedz to może "frankowiczom".
Gwałtowna zmiana kursu natychmiast zmienia wartość całego kredytu (lub
depozytu) i jest to niezależne od dalszych działań np. klienta.
W obecnych czasach, w których kursy walut wynikają z innych rzeczy niż
ekonomia, bardziej prawdopodobne jest, że kurs nie wróci do swojej
poprzedniej wartości (np. w rozsądnym terminie, bo kiedyś zgodnie
z teorią chaosu pewnie tak).

> Różnica w bieżących stopach jest nieodwracalna w
> tym znaczeniu, że jest na bieżąco konsumowana poprzez spłatę raty.

Ale klient może jej nie konsumować i wtedy strata jest minimalna,
ograniczona np. do jednej raty. Np. klient może przenieść kredyt/depozyt
do innego banku, w inną walutę, może np. szybko spłacić kredyt (np.
pozbywając się innych aktywów), itd.

Oczywiście, jeśli różnica w oprocentowaniu to 10 tzw. p.p., i nie zanosi
się na poprawę, to faktycznie zwłaszcza długoterminowy kredyt może nie
dawać klientowi wyboru. Ale to nie jest "groźne", w sensie innym niż to,
że np. życie w biednych krajach "jest groźne".

>> W drugim przypadku nic podobnego nie wystąpi. Tak by było przy stałych
>> stopach, wpisanych w umowy. Ale co to, tylko klienci mają ryzykować?
>
> Owszem, wystąpi. Stopa zmienna to obecnie zawsze jakiś wskaźnik
> rynkowy + jakaś stała marża. To taki ogólnoświatowy standard obecnie.

To też nie jest prawdą, chyba że "zarządzenie dyrektora" jest ostatnio
wskaźnikiem rynkowym. Ale nieważne.

> Jeżeli teraz pozostałby wskaźnik oparty o EURIBOR, który obecnie
> wynosi około 0,1% plus powiedzmy typowa marża 5% to mielibyśmy kredyty
> w drachmach oprocentowane 5% podczas gdy inflacja w drachmach
> wynosiłaby powiedzmy 30% w pierwszym roku.

Taaak, stopy procentowe dla euro zastosowane do kredytu w drachmach.
Obawiam się, że czegoś nie zrozumiałem.

Sprawa jest prosta:
- stała stopa np. 10% = stała stopa i po przewalutowaniu wciąż jest to
stała stopa np. 10%. Stała stopa służy jako zabezpieczenie przed
ryzykiem i chyba nie o to chodzi, by bank brał więcej za uwolnienie od
ryzyka, ale gdy owo ryzyko się zmaterializowało, to jednak żąda
korekty.

- zmienna stopa, tak jak piszesz, oparta jest na wskaźniku rynkowym,
i jeśli ten się zmienia (np. w związku ze zmianą waluty, albo i bez
tej zmiany), to się zmienia i nikt nie powinien być zdziwiony.
Aczkolwiek "marża" 5% specjalnie niska nie jest.

> No i niestety do czegoś takiego nie można dopuścić, bo to od razu
> rozwali dodatkowo tę drachmę. A gdyby do tego dopuszczono, banki
> natychmiast sobie upadną i coś trzeba będzie wymyśleć, aby takie
> kredyty przestały istnieć.

Jeśli dobrze Cię rozumiem, to pocieszeniem może być to, że nikomu, kto
by miał o tym decydować, nic podobnego nie przychodzi raczej do głowy.
--
Krzysztof Hałasa