W dniu 06.11.2013 10:13, jj pisze:
>> Gdyby ludzie byli nieco bardziej inteligentni - wszelkie pieniądze
>> byłyby w ogóle zbędne.
>
> mozesz rozwinac? bo to moze byc ciekawe :)

Jak pisałem - pieniądze służą jako "punkty" służące do społecznie
akceptowalnego rozdziału dóbr.

Ludzie głupi patrzą bardzo "krótko" - tylko na swoje potrzeby i to w
krótkiej perspektywie czasowej.

W rezultacie konieczność zdobycia "punktów" jest jedyną motywacją dla
większości, żeby cokolwiek robić. Dla takich ludzi ideałem jest nie
robić nic a "punkty" dostawać w jak największej ilości.

Ludzie inteligentniejsi bardziej zwracają uwagę na przyszłość oraz
potrzeby ludzkości jako całości, a motywacją do pracy jest inherentna
potrzeba włożenia pozytywnego wkładu w całą ludzkość i jej przyszłość,
gdyż tylko w ten sposób będzie coraz lepiej dla coraz większej liczby ludzi.

Pieniądze niby "punktują" właśnie ten wkład, ale w praktyce system jest
pełen patologii (np. kapitalista-nierób, który odziedziczył majątek i
zarabia wyłącznie na posiadaniu arbitralnych "punktów" - sam niczego
pozytywnego nie produkuje).

Dodatkowo przez swoją próżność i głupotę posiadający nadmiar "punktów"
gromadzą rzeczy im kompletnie zbędne, przez co zasoby są marnowane
bezproduktywnie.

M.in. z tego powodu komunizm nie miał szans prawidłowo zadziałać -
ludzie są na ten ustrój społeczni zbyt głupi, zbyt krótkowzroczni i zbyt
egoistyczni. W rezultacie musiał wykształcić się patologiczny system
przymusu i kontroli, więc "wielka misja" ZSRR była z góry skazana na
niepowodzenie.

Ludzkość bardziej umysłowo rozwinięta nie wymagałaby takiego bata -
każdy brałby to, co mu aktualnie potrzebne jednocześnie dając z siebie
jak najlepszą robotę. "Walutą" byłoby bezpośrednie uznanie pozytywnego
wkładu - niezależnie czy to byłoby umiejętne, hodowla, kontrola reaktora
czy produkcja artystyczna. Dobry malarz pokojowy miałby takie samo
uznanie jak dobry wokalista - byłby tak samo "bogaty" w szacunek.

Generalnie lepiej to opisał James P. Hogan w Voyage from Yesteryear -
polecam.

Swoją drogą popatrz na przypadki loteryjnych milionerów - większość
kończy smutno. To jest objaw tej samej dolegliwości - tracą motywację do
pracy i przepuszczają wszystko na mniej lub bardziej metaforyczne
błyskotki. Nikły odsetek tej przecież niewielkiej grupy ludzi robi z
wygranymi "punktami" coś konstruktywnego.

--
Świadomie psujący kodowanie i formatowanie wierszy
są jak srający z lenistwa i głupoty na środku pokoju.
I jeszcze ci durnie tłumaczą to nowoczesnością...