Kilka dni temu złożyłem w ING wniosek o kartę kredytową. Mam niezłe
zarobki, własnościowe mieszkanie, samochód, umowę na czas nieokreślony -
ideał kredytobiorcy. :) Wczoraj zadzwonił ktoś od nich, potwierdzenie
wniosku, wszystko git. Dzisiaj dzwoni kobieta, rozmowa wygląda mniej
więcej tak:
- Dzień dobry (tu się ładnie przedstawiła), wczoraj dzwonił kolega w
sprawie potwierdzenia (itp), ale zapomniał o jeszcze jedno pana
zapytać - nie podał pan stacjonarnego numeru telefonu.
- Nie podałem, bo nie mam.
- Ale we wniosku musi być.
- No ale co mam podać, jak nie mam telefonu?
- Ale jeżeli pan nie poda, to będzie miało negatywny wpływ na wniosek.
- (tu się roześmiałem) Ale to jakiś absurd. Nie będę specjalnie zakładał
telefonu tylko po to, żeby dostać u państwa kartę. Poza tym, jaki ma
związek posiadanie telefonu stacjonarnego z wiarygodnością kredytową?
- To niech pan poda do rodziców albo jakiś inny.
- No dobrze, to niech będzie... (tu zmyśliłem na poczekaniu numer), ale nie
wiem, czy taki istnieje.
- Dobrze, dziękuję, do widzenia.

Ta rozmowa odbyła się jakieś 2h temu, a ja ciągle się śmieję. :) Ci,
którzy pamiętają klimaty z Polski Ludowej pewnie czują tego bluesa. ;)

Zdrówko