A przyszło takich dwoje do firmy i próbowali namawiać na kartę kredytową. Ze
strony załogi (miała przerwę) zero zainteresowania, kadra wyższa także
niespecjalnie. No ale przyszli i siedzą, to mnie wysłali na pożarcie, jako
najbardziej zorientowanego (oczywiście dzięki PBB) w temacie. Najpierw
kobieta zaczęła roztaczać wizje, po trzech minutach ja zacząłem jej zadawać
pytania. Pytań było trzy: 1) jakie oprocentowanie? 2) jaki koszt karty? 3)
jaka kara za nieterminową spłatę? Po trzecim się pożegnałem. Cóż, życie
wędrownego sprzedawcy, w szczególności wędrownego sprzedawcy kart
kredytowych jest ciężkie i niewdzięczne, a na końcu się umiera...

Grzexs