W dniu 2015-01-19 o 09:38, Kamil Jońca pisze:

>> Zauważ, iż dobrano taką walutę, która tylko mogła wystrzelić.
> Tak. Po fakcie to wiemy. Kto się liczył z tym przed faktem. (Nie mówię
> "przewidział" tylko sie nad tym wogóle zastanawia)
> Bo można mieć dużo pretensji do banków/doradców i spółki, ale DKN, to
> jest kredyt na wielokrotność rocznej pensji, do spłącania przez 30
> lat. A wszycy tacy biedni są bo się nie zastanowili tylko zaufali
> pani/panu w banku. Jakby im kazał nerkę sprzedać, czy pocałować w
> d... to też by zrobili?
> KJ
>
>

No ale pomyśl... Jest 2008 rok. Frank kosztuje 2zł. Ile może spaść?
50gr? 1zł? Nie może 2zł, bo musieliby go rozdawać za darmo. Więc ryzyko
banku to powiedzmy 50gr realnie. A ryzyko klienta? Sky is the limit.

Ten sam czas. Funt kosztuje 4zł. Banki go nie wybierają, bo staje się za
bardzo ryzykowny.

Dziś... Frank skoczył 120%. Funt 40%. GBP w ciągu ostatnich lat stał w
okolicach 5zł. Czyli 25%. Średnia cena franka to okolice 3zł czyli 100%.

Chytrze, prawda? I wcale nie po fakcie wiemy, iż potencjalny spadek
(czyli ruch ceny na niekorzyść banku) na CHF był zdecydowanie mniejszy
niż na walutach. Dla porównania EUR stało ponad 3,2, a USD ponad 2zł.

Nie zastanowiło Cię dlaczego CHF akurat stał się podstawą obliczania
kredytu? Małe państewko, gdzie ani Polacy nie jeździli do pracy, ani nie
mieli rodzin (Polonia) itd. W zasadzie przed boomem mieszkaniowym mało
kto... a pewnie i teraz... jest w stanie rozpoznać banknoty frankowe czy
wymienić ich nominały...
Sądzę, iż ów frank został wybrany z powodów jak wyżej.

--
-----------
Pozdrawiam
Szymon