W dniu 2019-08-05 o 18:37, Eneuel Leszek Ciszewski pisze:
> Być może wg Ciebie zarabiamy, by oddawać [tym, którym
> po prostu się należy?] ale IMO przeciętniak zarabia,
> by wydawać na potrzeby swoje i swych poodopiecznych.

Tak, ale niekoniecznie wydaje 100% tego, co zarobi w danym miesiącu.

> Po co zarabiamy i po co nam pieniądze? IMO po to, by żyć!

Nie zawsze. Czasami samo zarabianie bawi. Pomnażanie majątku.

> Wracając do statystycznego Kowalskiego -- IMO ogólnie ludzie jednak
> uzależniają swe wydatki bardzo mocno od zarobków, co widać choćby
> po porównaniu potrzeb dzisiejszych z tymi sprzed tysiąca lat.

Gdyby tak było - szybko osiągnąłbyś kres możliwości. No dobrze...
Przyjmijmy, że wydaję tyle, ile zarabiam. Przy 1000 zł/mc to nie
problem. Przy 10.000 trochę większy, szczególnie gdy się jest skromnym z
natury. Ale przy 100.000zł/mc? Rozdawać na ulicy? To może być już
problem, jak się tego pozbyć, aby Twoja teoria się sprawdziła.

Ja myślę, że zdrowy układ polega na odkładaniu pewnego procentu
dochodów. Tym większy, im więcej zarabiasz. Z 1000 zł/mc odłożenie 100zł
będzie nie lada sztuką. Z 10.000 bez problemu da się odłożyć 20%, a ze
100.000 to i 50% na luzie.

> Można też porównać ludzi żyjących w biednych krajach i w bogatych.

A wiesz... średni metraż mieszkania od lat spada. Coraz większa liczba
ludzi pozbywa się auta, a z kolei ilość km pokonywanych rowerem idzie
ostro do góry. To chyba niekoniecznie jest tak, że gdy ludziom żyje się
lepiej to obrastają w przedmioty.