Michał 'Amra' Macierzyński wrote:
>
> Prawnikiem nie jestem ;) ale wynalazlem cos w KC cos takiego:
> Art. 462. § 1. Dłużnik, spełniając świadczenie, może żądać od wierzyciela
> pokwitowania.
>
> § 2. Dłużnik może żądać pokwitowania w szczególnej formie, jeżeli ma w tym
> interes.
>
> § 3. Koszty pokwitowania ponosi dłużnik, chyba że umówiono się inaczej.
>
> Art. 463. Jeżeli wierzyciel odmawia pokwitowania, dłużnik może powstrzymać
> się ze spełnieniem świadczenia albo złożyć przedmiot świadczenia do depozytu
> sądowego.
>
> Zwracam uwage na paragraf 2.
> No wiec mozesz dluznikowi naskoczyc ;) Chce przyjete ogolnie pokwitowanie i
> juz ;))))
>

Amra, pokręciłeś. KC w tych artykułach porusza problem: jestem Ci winien
100 zł. Przychodzę do Ciebie ze 100 w zębach i mówię: masz tu swoją
stówę, tylko napisz mi, że Ci oddałem, a ponieważ zazwyczaj mieszkam w
Egipcie, gdzie używa się glinianych tabliczek to napisz mi to na
glinianej tabliczce (§2). A jak Ty mi powiesz, że nie napiszesz to ja
mam prawo nie oddać Ci tej stówy, albo złożyć ją do depozytu sądowego.

A dyskusja tu dotyczy dowodu zlecenia wykonania zobowiązania osobie
trzeciej (zlecamy bankowi uregulowanie w naszym imieniu naszego
zobowiązania) i ZTCW nie są nigdzie uregulowane zasady udowadniania
tego. Czyli jak się strony umówią.

Jedyny argument jakiego można użyć to taki, że pieczątkę też możemy
wyprodukować i jak nam nie wierzą to mogą nas pozwać do sądu.
Podobno absolutnie nieprzekonywalne są tylko Urzędy Celne.
U mnie wczoraj podziałało zaproszenie do pozwania mnie do sądu (nie
przedstawiałem zresztą wydruku; złożyłem tylko ustne oświadczenie:-))

pzdr

Tomek

--
Archiwum grupy: http://niusy.onet.pl/pl.biznes.banki