Adam Płaszczyca pisze:
> Cóz, taki system działa w USA i w Kanadzie i chyba w kilku innych krajach
> (UK?). Tam jest to jeszcze propstsze, z tego co wiem - upadłośc idzie tak
> samo przez sąd, majątek zostaje przeznaczony na spłatę tego, co sie da, a
> wpis do rejestrów idzie na 7 lat.

A czy tam (USA) nie jest tak, że zabiera się cały majątek, następnie
przeznacza go na spłatę długów ale później już nie ma żadnych rat aby
spłacić resztę ? W takiej sytuacji to ma sens, bo po utracie wszystkiego
nie zaczyna się z "bonusem" w postaci (jak można sie spodziewać) bardzo
wysokich rat przez kilka lat.

Przecież chodzi o to aby dłużnik w zamian za utratę życia zyskał
cokolwiek (w domyśle nie musiał spłacać wszystkiego).

W polskim przypadku to wygląda tak, że dłużnik traci cały majątek,
pozostały długi tak czy inaczej musi spłacać w ratach przez 5 lat i w
zasadzie nic mu to nie daje, bo tak czy inaczej musi wszystkim, wszystko
zwrócić. I gdzie tu zysk dla dłużnika ? Czyste konto po 5 latach ? Wolne
żarty, na co to komu ? Na kolejne kredyty ? A może ma mieć cudowny start
w nowe życie w wieku przed emerytalnym ?

Jak dla mnie to ustawa miałaby sens gdyby to wyglądało tak : oddajemy
cały majątek, który jest dzielony między wierzycieli. To na co nie
starczyło - mówi się trudno, było nie udzielać ryzykownych kredytów.
Przez kolejne np. 5 lat zakaz jakichkolwiek kredytów i po tym okresie
zaczyna się od nowa. W ten sposób wierzyciele odzyskają część swojej
wierzytelności "od ręki", a i dłużnik coś na tym zyska więc opłaca mu
się zgodzić na takie rozwiązanie.


--
Mithos