Obawiam się Totus, że mylisz dwie różne sprawy - makroekonomiczny z
mikroekonomicznym aspektem deflacji. Jak wszędzie istnieją lepiej lub gorzej
radzące sobie firmy, owszem. Ale sam zwracasz uwagę jedynie w gospodarce
realnej na handel i w rozliczeniu mikroekonomicznym.

Proponuję ci zwrócić uwagę na produkcje. Obecnie masz do czynienia z
drożejącymi gwałtownie towarami nieprzetworzonymi i kopalinami energetycznymi
a względnym postojem cen towarów finalnych. Zmniejszenie marż dla
przedsiębiorstw nie jest pozytywne a gdy jeszcze nastąpi gwałtowne pogorszenie
koniunktury przez deflację, czyli brak zakupów przez konsumentów towarów
„jeszcze niepotrzebnych” - jak je nazwałeś - dochodzi do zmniejszenia
obrotów
firm produkcyjnych. Tym samym dochodzi do gwałtownego wzrostu kosztów stałych
w cenie finalnego produktu – np. utrzymania hali produkcyjnej itp. itd.

Taka sytuacja prowadzi do bankructw najsłabszych podmiotów (oczywiście
uzdrawia w dłuższym terminie gospodarkę) niemniej powoduje następne osłabienie
popytu przez kolejną rzeszę bezrobotnych. Rządy w takich wypadkach starają się
pompować pieniądze w rynek, ale muszą to robić z bardzo dużym wyczuciem bo
może dojść do stagflacji.

Piszesz, że jest ci bez różnicy czy sprzedajesz czosnek z Chin czy z Polski. W
sensie mikroekonomicznym masz jak najbardziej racje, ale już z punktu widzenia
makroekonomii pozwalasz zarobić Chińczykowi, nie Polakowi. Jednocześnie ten
Polak nie będzie miał później pieniędzy na zakupy innych towarów a czasem
jeszcze idąc na zapomogę stwarza dodatkowe koszty dla Państwa, które
ostatecznie przerzuca je na Ciebie jako jego obywatela w formie podatków.

Generalne w ekonomii panuje przekonanie, iż procesy inflacyjne napędzają
gospodarkę a procesy deflacyjne spowalniają ją.

Tutaj więc trudno mi jest zgodzić się z Tobą, iż deflacja jest pozytywna
przynajmniej w średnim okresie.


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/