In news:ar14pg$bni$1@news.tpi.pl, Jarosław Lech wrote:

> No tak. Dopiero teraz Cię zrozumiałem.
A, dzięki :) bo już myślałem, że się nie możemy dogadać, a nie lubię tak.

> zamiaru rezygnować z zasady wpływu tylko pierwszej nieznaczącej cyfry
> na wynik zaokrąglenia
Taka zasada jest do obronienia, ale przy zaokrąglaniu *w górę* przy "5" -
wtedy wszystko gra. Jeśli natomiast uprzemy się, że 2,5 zaokrąglamy do 2, to
wtedy jednak trzeba patrzeć, bo jak po tej 5 stoi coś niezerowego, to już do
3 raczej :)

Nasz problem w tym wątku chyba w dużej mierze wynika ze ścierania się dwóch
czynników:
A. bliskości arytmetycznej liczb przed i po zaokrągleniu
B. ich bliskości psychologicznej

W przypadku 2,59 wygrywa czynnik A. ( u większości osób, nawet u Ewy). W
przypadku 2,5001 już było większe wahanie.
2,5 jest jednakowo odległe arytmetycznie do 2 jak i 3, więc decydujący staje
się czynnik B. - ponieważ 2,5 jest bardziej "podobne" do 2 niż 3.

(Uwaga: powyżej mówię o przyczynach wypowiedzi i stanowisk takich bardziej
intuicyjnych, nie opartych na ścisłych zasadach, to raczej zasady wypływały
z tych intuicji i dwóch pryncypiów A i B)

Jeśli już uda nam się pozbyć nieprzyjemnego wrażenia łamania B., to zasada
zaokrąglania w górę przy następnej cyfrze 5,6,7,8,9; a w dół przy 0,1,2,3,4
jest bardzo OK :)

Pozdrawiam i nie myślcie za dużo o zaokrąglaniu przed snem :)