W dniu 16.10.2019 o 01:23, Marcin Debowski pisze:
>
> Proporcjonalność środków do zagrożeń. Przecież i teraz wpuszczasz na
> teren uczelni tysiące osób, dajesz im dostęp do sprzętu wartego często
> setki tysięcy zł, czy takiego, który się daje wynieść. Nie zabezpieczasz
> tego jakoś bardzo szczególnie bo nie ma takiej potrzeby. Tam MZ też jej
> wtedy nie było.
>

Ba. Jak w 1976 do CAMK-u przyszedł PDP-11, to przyjęto zasadę pracy, że
wszyscy działają na kontach z pełnymi uprawnieniami i bez haseł
(odpowiednik unixowego root). Po prostu praca na koncie szarego
użytkownika była zbyt upierdliwa, bez praw do montowania dysku czy
taśmy, a etatu dyżurnego operatora w ogóle nie było. Po prostu było
założenie, ze na listę dostępu do pomieszczenia wpisuje się osoby
przeszkolone i zaufane.

Potem pierwsze pecety też tak działały, ale różnica była taka, że był
jeden użytkownik naraz.

Wiele lat później, czytałem historię, że ktoś w USA w ramach zabawy
podpiął niepotrzebnego starego PDP-11 do internetu i wystawił bez hasła
z bannerem 'proszę bardzo, pobawcie się'. Opisywał, że przez pierwszych
kilka dni to się jacyś ludzie logowali, coś próbowali, jakieś
odpowiedniki 'dir' czy 'time' i znikali. Bardzo szybko zaczęli próby
niszczenia systemu (wtedy odtwarzał z backupu). Po tygodniu system był
już niszczony po kilku minutach od reinstalacji. I tak się zabawa skończyła.

MJ