Użytkownik "Krzysztof Halasa" <k...@p...waw.pl> napisał w wiadomości
news:m31u99whds.fsf@intrepid.localdomain...
>
>> Masz rację. W praktyce się nie za bardzo da. Czytnik musiałby zadawać
>> w kółko pytania w oparciu o kolejne klucze akceptowanych przez siebie
>> systemów. Karta odzywała by się tylko gdy rozpozna prawidłowo
>> zakodowane i podpisane pytanie.
>
> Aż tak trudno by nie było, wystarczyłoby gdyby organizacja podpisywała
> certyfikat urzędowi, karta mogłaby sobie to łatwo sprawdzić. Oczywiście
> banki musiałyby być w "zmowie".
>
Ale sprawdzenie (za pośrednictwem czytnika) wymaga odezwania się.
Moim założeniem było, że karta nie da się w żaden sposób zidentyfikować
dopóki nie pyta ktoś uprawniony. Przełożyłem to sobie na założenie że się w
ogóle nie odzywa dopóki nie jest odpytywana przez uprawniony czytnik. Potem
przyszło mi do głowy, że gdyby karta podawała system do którego należy to
jeszcze nie pozwalało by zidentyfikować użytkownika. Dlatego mogło by tak
być, że czytnik pyta o system, karta podaje system (bez żadnych innych
informacji typu nr karty, co obecnie z każdej karty można się dowiedzieć),
wtedy czytnik pytając dalej się identyfikuje jako uprawniony.
Ja cały czas zakładam kryptologię symetryczną. O asymetrycznej mam blade
pojęcie i o ile wiem wymaga ona znacznie większych możliwości obliczeniowych
co wydaje mi się trudne do upchania w karcie z powodu słabego zasilania
przez pole.
P.G.