Dnia Thu, 24 Dec 2009 06:36:10 -0800, szczurwa napisał(a):

> Poczucie nieustannego robienia w konia przez polską rzeczywistość
> towarzyszy mi od lat. Od edukacji przez system podatkowy i tzw. wolny
> rynek po politykę oraz jakość i koszty życia w tym PRL-bis. Tysiące razy
> przymierzalem się, by wreszcie przeciać definitywnie ten gordyjski
> węzeł, rzucić to wsystko w diabły i pojechać w miejsce, gdzie uczciwość
> nie do końca tożsama jest z frajerstwem. Daremnie. Widocznie bycie
> Polakiem to choroba nieuleczalna i śmiertelna. W 1987 siedziałem jako
> młody gówniarz w obozie dla refugees. Dostałem wizę emigracyjną do
> Australii i coś w rodzaju stypendium edukacyjnego - byłem niepełnoletni.
> Perspektywy niezłe. W tej sytuacji tylko wariat wróciłby do PRL. Wariat
> albo ja..;-)

Ja wiem czy wariat? Słowiańska czy tam ułańska krew to nie woda hłe hłe i
zobowiązuje. Poza tym, czy aż tak bardzo jest człowiekowi potrzebne, do
tego niby szczęścia, życie w "pięknym super kurwa wymuskanym" kraju,
gdzie każdy z przyklejonym uśmiechem pyta się Ciebie jak leci mimo, że go
to kompletnie nie interesuje? Nigdy u nas nie było kolorowo, nie jest i
raczej nigdy nie będzie. Poza tym co tak naprawdę daje wygodne życie?
Moim zdaniem nic. Spłyca wszystko do tego, że jak się coś popsuje to idę
kupić nowe, łącznie z żoną/mężem albo dziećmi ;)

PS Poza tym gdzie byś się napił takiej dobrej wódki jak u nas?

--
xbartx