W dniu 2013-01-17 13:26, Olgierd pisze:
> W dniu czwartek, 17 stycznia 2013 13:05:15 UTC+1 użytkownik Kris napisał:
>
>>> Znam wiele "mlodych" rodzicow i niestety - 90% z nich przeraza mnie...
>
>> Myslę że ten post to podpucha. Aż tak pustych osób chyba nie ma;)
>
> A ja myślę, że to możliwe -- aczkolwiek mnie to nie przeraża.
>
> Nie wiem ile PT Przedpiśćcy mają lat, ale za mojej młodszej młodości popularną
zabawką był np. plastikowy zegarek, w którym odpowiednią godzinę ustawiało się...
kręcąc koronką (oczywiście zegarek ten nie miał żadnego mechanizmu, więc pokazywał
tylko taką godzinę, jaką użytkownik aktualnie sobie ustawił). Albo plastikowy aparat
fotograficzny, w którym nawet niczego nie dawało się nacisnąć.
> Przypominam też sobie zabawkowe portfele, w których były kolorowe, plastikowe
pieniążki ("monety").
>
> Sęk chyba w tym, że szereg zabawek dla dzieci imituje "dorosłe" przedmioty. Dziś
jak sądzę zegarki nie rajcują dzieciaków, jeśli już to właśnie ajfony (i chyba są
zabawkowe komórki? albo dziś raczej zabawkowe ajfony), no a może niektórym dzieciom
akurat się podobają karty płatnicze.
> Nie widzę w tym niczego tragicznego. I tak dojdzie do konsoli czy innego
elektro-chłamu :)
>

Dodam do tego chęć posiadania tego, co niedostępne w danym wieku (chyba
każdy to przeżywał na własnej skórze :-) ) i już wiadomo czemu w
przedszkolu furorę robią karty, a wśród 13-latków już nie.

Mój syn przeżywa coś takiego z grami, więc rozumiem to - jak gra nie ma
znaczka, że dostępna dla starszych niż on to z definicji jest niefajna.
Dopiero po jakimś czasie może się przekonać do takiej.

A co do szpanu, to bez przesady. I-pod/-pad/-cośtam jest przecież
droższy niż darmowa karta do skrobania szyb w aucie ;-) Noszenie karty
bardziej przypomina szpan z popijaniem herbaty z puszki CocaColi w PRL
niż szpanowanie posiadaniem własnego samochodu.

o.