Dawid Andrzej Rutkowski <d...@w...pl> writes:

>> W czasach zimnej wojny ZSRR miał przede wszystkim uderzyć na RFN
>> niekonwencjonalnie. Dopiero później miały wejść siły lądowe.
>
> A nie odwrotnie?

Raczej nie.

> ZSRR miał niedoścignioną przewagę w czołgach w Europie,
> a wtedy jeszcze Javelinów nie było (choć i bazooki czy panzerfausty
> radziły sobie nie najgorzej) - ale przez RFN dróżki górskie, więc
> opracowane były miejsca, w które dobrze będzie walnąć atomówką - i po
> to, żeby rozwalić akurat jadące czołgi, ale i po to, żeby następni po
> przejechaniu (jak usuną graty z drogi) ranka już nie doczekali.
> Bo na co komu pusty czołg?

Nie do końca rozumiem, ale to by tak nie zadziałało. Do przełamania
obrony państw zachodnich generalnie czołgami należałoby poświęcić
kilkukrotnie więcej środków (nawet 10 x więcej) i trwało by to
miesiącami. A czas też nie byłby przyjacielem ZSRR.

Plany przewidywały zniszczenie (bronią jądrową) środków militarnych
państw zachodnich (w szczególności w RFN) i następnie szybki atak
właśnie sił pancernych, które wtedy nie napotkałyby istotnego oporu.

Oczywiście oznaczałoby to także zniszczenie środków militarnych na
terenie, z którego odbywał się oryginalny atak, czyli np. w Polsce
i NRD. To by były "straty konieczne" - zresztą mało istotne, ponieważ
zarówno w czasach Układu Warszawskiego, jak i np. obecnie, jedynie
naprawdę liczącymi się dla rosyjskich władz ludźmi są Rosjanie - a i to
jest niepewne.

> W ZSRR były nawet live ćwiczenia takiego scenariusza - normalnie
> podróbka B-29 (czyli bodajże Tu-4) zrzucił na poligonie atomówkę, a
> potem było "wpieriod" i sprawdzanie, czy da się przejść i przejechać -
> i to siłami kilku dywizji...

Owszem - i właśnie taki scenariusz był planowany - najpierw atak
nuklearny, a następnie pancerny (wychodzący z ZSRR, ponieważ Legnicy by
już nie było) itd.
--
Krzysztof Hałasa