W dniu 2017-01-01 o 22:05, Bolko pisze:
>
> (...)
> Kredyt hipoteczny to kredyt zaciągany pod zastaw nieruchomości. W momencie
> zaprzestania spłaty rat w USA odpowiadamy przed bankiem tylko
nieruchomością,
> niczym więcej.
> W Polsce odpowiada się całym majątkiem, więc nie jest to kredyt hipoteczny,
> ale kredyt konsumencki udzielany pod zastaw nieruchomości oraz innych
dóbr
> [w razie bowiem spadku cen na rynku nieruchomości bank może zarządać
> dodatkowego zabezpieczenia w trybie natychmiastowym].
>
> Dlaczego u nich się da a u nas nie?


W praktyce dla zwykłego obywatela niewiele się różni. W jednym i drugim
systemie przeciętny człowiek jeżeli nie stać go na spłatę rat za
mieszkania/dom ma prze... W USA szybciej go z takiej nieruchomości
wyrzucą więc jak człowiek ma jakieś problemy to jednak ma większą
determinację żeby zdobyć pieniądze na kolejną ratę i wpaść w pętlę
zadłużenia. To tylko tak fajnie wygląda z daleka, że ktoś kupił dom, po
roku ceny spadły to odesłał klucze do banku i nie ma już tego drogiego
domu ale pozbył się kredytu i za oszczędności kupi sobie nowy dom. W
rzeczywistości są sytuacje, że ludzie spłacają latami domy, później
jakieś problemy z pieniędzmi i bank szybko ich wyrzuca a oni lądują jako
klienci pomocy społecznej. Tak przynajmniej twierdzą zaprzyjaźnieni
obywatele USA.

Gdyby tak było w Polsce to teoretycznie np. frankowicze mogliby odesłać
klucze do mieszkań i pozbyć się kredytu tylko czy jakiś bank by im
udzielił kredytu na nowe mieszkanie, gdyby mieli taką historię? Czyli
nadal by nie mieli mieszkania, pieniądze wpłacone do banku jako spłata
by przepadły a w historii BIK by figurowali jako bankruci od których
lepiej się trzymać z daleka.

Ale jak ktoś bardzo czuje potrzebę, żeby u nas prawo o kredytach
hipotecznych było takie jak w USA to niech pisze do posłów i senatorów
z jego okręgu. Podobno w USA to działa. A jak nie będzie odzewu to chyba
wystarczy zebrać 100 000 podpisów pod obywatelskim projektem ustawy i
sejm dobrej zmiany obiecał się tym zająć - może oczywiście odrzucić.

Pozdrawiam,
Marcin