Robert Tomasik wrote:
> Użytkownik "Budzik" <b...@p...o.n.e.t.pl.nie.spam.oj> napisał w
> wiadomości news:25092008.7B3DFCF9@budzik61.poznan.pl...
>
>>> Kluczowym do oceny tego zdarzenia jest informacja, czy pracownik banku
>>> kradł te pieniądze w godzinach pracy lub przynajmniej z wykorzystaniem
>>> wiedzy lub mechanizmów, do których miał dostęp jako pracownik
>>> wyjątkowo, czy po prostu dopuścił się przestępstwa powszechnie znanymi
>>> metodami. Przekładając to na grunt kryminalny, jakby ten pracownik
>>> włamał się do kiosku "RUCH", to czy z tego powodu, ze jest
>>> pracownikiem banku miałby LUKAS za to odpowiadać? Załóżmy, że
>>> właściciel kiosku ma rachunek bankowy w LUKAS.
>> masz racje, jezeli rzeczywiscie gosc był pracownikiem lucasa ale np
>> sprzatał kible a konto obrobił podsłuchujac jak gosc rozmawia z bankiem
>> przez telefon i uzywajac uzyskanych w ten sposób danych to zgoda - mozna
>> zrozumiec, ze bank sie wypina.
>> Ja jednak w takie zbiegi okolicznosci nie wierze.
>
> Dochodzenie prawdy, to nie kwestia wiary, ale wiedzy. A my nie posiadamy
> niestety podstawowych informacji i możemy tylko dywagować. Oczywiście,
> jeśli sprawca do wyczyszczenia konta pokrzywdzonego wykorzystał
> informacje, które były mu znane tylko i wyłącznie jako pracownikowi
> banku, to bank ponosi za to winę i może sobie go zwrotnie poszukiwać w
> drodze cywilnej. Podobnie, jeśli skorzystał z przysługujących mu jako
> pracownikowi banku uprawnień i przykładowo jako administrator systemu
> dokonał jakiegoś tam przeksięgowania. Ale podejrzewam, ze bank jest na
> taki wypadek zabezpieczony i nikt jednoosobowo nie może takich hocków
> robić. Ale czy ocena prawna tego przypadku będzie taka sama, jeśli
> pokrzywdzony sam w jakimś celu zaufał prywatnie pracownikowi banku i
> przekazał mu hasło czy inne instrumenty niezbędne do zarządzania jego
> funduszami? Czy i za to bank ma odpowiadać?
>
> Sam artykuł przywołany na wstępie jest w mojej ocenie dziwny. Jestem w
> stanie pojąć, że ktoś bardzo bogaty może nie zorientować się, że
> wyprowadzono mu z konta 57 tyś. zł. Ale skoro w ciągu kilku godzin
> wiedział, kto jest sprawcą, to najpewniej nie łączyły go z tym
> pracownikiem banku li tylko kontakty służbowe. Przyznam, ze choć w moim
> banku mam konto lat naście i znam tam chyba większość pracowników -
> przynajmniej tych starszych - to w razie wyksięgowania z konta pieniędzy
> w kilka godzin imiennie sprawcy bym nie wskazał. Trzeba albo wiedzieć,
> komu się podało hasło do konta, albo mieć dojście do systemów
> informatycznych i sprawdzić, kto tego dokonał. A to już daje bardzo
> wiele do myślenia.
>
> No i trzeba naprawdę wielkiej wiary w ideały, by po ujawnieniu utraty 57
> tyś. złotych i ustaleniu sprawcy przez kolejne trzy miesiące nie
> poprawić zabezpieczenia swoich środków finansowych w sposób
> uniemożliwiający wyprowadzenie przez tę samą znaną osobę w ten sam
> (zapewne) sposób kolejnych 24 tyś. zł. To już zaczyna mi pachnieć
> umyślnością działania ze strony pokrzywdzonego. I w tym bym upatrywał
> drugiego dna w sprawie i odmowy pokrycia przez bank strat.
>
> Osobiście odnoszę wrażenie, że jeszcze nie wszystko w tej sprawie
> powiedziano, a znamy stanowisko tylko jednej ze stron - nie dość, że
> żywotnie zainteresowanej wynikiem sprawy ale i być może nie do końca
> zorientowanej w faktach. Stąd zalecałbym ostrożność w kategorycznym
> formułowaniu osądu.


Co nie zmienia faktu, że odpowiedź banku jest co najmniej śmieszna.