root wrote:

> Dnia Mon, 14 Mar 2011 12:32:35 +0100, totus napisał(a):
>
>> root wrote:
>>
>>> Moje skojarzenie z Polpotem było wywołane Twoim stwierdzeniem:
>>>
>>> "Jaki masz zysk w utrzymywaniu ludzi, którzy sobie nie radzą kosztem
>>> tych którzy sobie radzą. To osłabia cały układ."
>>
>> To jest pytanie i na koniec oczywiste stwierdzenie. Dla mnie oczywiste.
>> Czy z tego wynika, że chcę kogoś zabić? Pytam Cie jaki masz zysk w
>> utrzymywaniu słabszych kosztem silniejszych. Dla ułatwienia dodam, że nie
>> utrzymywanie słabszych nie wiąże się z zabijaniem ich. Jaki ty masz w tym
>> zysk? Lepsze samopoczucie? Poczucie spełnienia? Tak wypada? Co tobą
>> kieruje?
>
> Dobre pytanie i nie łatwo odpowiedzieć. Ogólnie to jest tak: zysku w
> pieniądzu nie ma. Ale wolę żyć w towarzystwie ludzi którzy są szczęśliwi
> niż oglądać emerytów grzebiących w śmietniku. Życie wsród ludzi
> szczęsliwych jest dużo przyjemniejsze niż życie w wyizolowanej twierdzy,
> gdzie ukrywam swoje skarby, żeby nikt mi ich nie zabrał. Ma to swoje
> zalety: jestem zadowolony, nie martwię się powodzią, gradobiciem albo
> pożarem domu, bo nawet jeśli mi się to przydarzy wiem że mogę liczyć na
> premiera ;) lub równie szczęśliwych sąsiadów. Nie martwię się przyszłością
> swoich dzieci kiedy odejdę przedwcześnie z tego padołu, bo wiem że nie
> będą na łasce lub niełasce nowobogackich prymitywów.
> To mój zysk - nawij to dobrym samopoczuciem ;)
>

Właśnie. Mój zysk jest taki. Ja pomagam innym bo liczę na to, ze gdy się
znajdę w trudnej sytuacji to chciałbym by ktoś mnie pomógł. Kultura
wzajemnej pomocy w społeczeństwie jest jak najbardziej potrzebna. Tak myślę.
Tyle, że nie pod przymusem. Dlaczego przymus jest zły. Bo dobrowolna pomoc
mnie daje więcej satysfakcji. Bo ten komu pomagam jest zobowiązany i
wdzięczny. Ogólnie jest miła atmosfera inaczej niż teraz. Gdy pomagający
czuje się obdzierany ze skóry a ten, któremu się pomaga chce więcej bo mu
się należy. Pomagający i ten w potrzebie patrzą na siebie jak na wrogów. Po
zmianie pewnie przepływy finansowe byłyby takie same lub większe i dodatkowo
żyłoby się przyjemniej.



> Państwo jest w moim wyimaginowanym świecie rozsądnym i uczciwym
> towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych. Dodatkowo realizuje inwestycje
> niedochodowe a które muszą być zrealizowane, bo służą wszystkim bez
> względu na to czy mają mniej czy więcej pieniędzy.

Tyle, że państwo zajmuje się niewieloma rzeczami, które służą wszystkim.
Dyplomacja, armia, sądy, policja. Więcej nie widzę. Reszta to zmuszanie
jednych do datków na rzecz drugich i to nie służy wszystkim.

> Nie sądzisz chyba że
> dziecko nowobogackie powinno chodzić do szkoły bo tatuś mu ją wybudował a
> dziecko pastucha - nie , bo jego tatusia nie było stać na wybudowanie tej
> szkoły. Pogotowie ma przyjżdzać tylko do kogoś kto jest w stanie za nie
> zapłacić lub na szybko znajdzie sponsora który za nie zapłaci.
>

Pewnie po co ma szukać sam sponsora. Ty za niego znajdziesz i zmusisz do
sponsoringu.

> Są pewne prawa przynależne każdemu żyjącemu w danej społeczności.

Jakie to prawa? Czy wolność wyboru i prawo posiadania do nich należą?

> Właśnie
> z powodu tych praw grupa tworzy spółeczność.
> Grupa ludzi niewspółpracująca ze sobą, gdzie nikt nic nie musi i nikt nie
> ma praw nie jest społecznością. Z tego powodu nie ma sprzeczności między
> nami, bo mówimy o innych rzeczach.
>

Czyli znaną Ci forma współpracy jest przymus pracowania jednych na drugich?
Obecny ustrój to ukryta forma niewolnictwa. W moim świecie państwo powinno
tworzyć warunki do współpracy, a nie do niej zmuszać.