wtorek, 29 sierpnia 2023 o 13:35:26 UTC+2 Piotr Gałka napisał(a):

> Zadziwia mnie ilość szczegółów, które pamiętasz. Ale może to kwestia
> pasji w odpowiednim wieku.

Dokładnie - pasja+odpowiedni wiek.
Pierwsze 3 komputery pamiętam dokładnie,
ale już czwarty to nawet po kupieniu zbyt wiele nie poużywałem,
a jak po latach chciałem, to się okazało, że kondensatory wylane :(
A mogłem sobie go tak pięknie upgrade'ować znalezionymi
modułami pamięci - oczywiście i tak dalej byłby to "złom"
z 3GB RAM, podczas gdy kupiony już sporo lat temu notebook ma fabrycznie 8GB.

Do tego jeszcze jakoś mogę to czasowo w miarę dokładnie umiejscowić,
bo się wtedy były w życiu takie okresy typu liceum, studia - a np. ostatnie 20 lat,
a już szczególnie ostatnie 9, to albo nie pamiętam albo mi się zlewa.

> Są podobno ludzie, którzy pamiętają każdy dzień swojego życia zdarzenie
> po zdarzeniu i mają z tym olbrzymi problem bo nie działa u nich "czas
> leczy rany".

Ja też kiedyś pamiętałem wszystko, co się działo,
łącznie z przeszkadzajkami typu teksty reklam, ale od jakichś
10 lat na szczęście przestałem.
A i te zapamiętane rzeczy powoli wietrzeją.

> Początki internetu pamiętam jako wdzwanianie się modemem 2400 do
> komputera na uczelni, gdzie 'po starej znajomości' miałem konto.
> Jako początkująca firma wynajmowaliśmy pokój (9m2) w Instytucie PANu,
> który miał wspólną centralę w uczelnią więc te połączenia były dla nas
> gratis. Pamiętam (przypuszczam, że okolice 93) przesyłanie exe do
> Hiszpanii jakąś metodą zamieniającą pliki binarne na tekstowe bo maile
> nie miały załączników. Wydaje mi się, że to wszystko to jeszcze jakoś
> pod DOSem.

No to byłeś uprzywilejowany, ja mocno pilnowałem rachunków telefonicznych.
Ale że już miałem 56k i Linuxa to się dawało ściągnąć pocztę w jednym impulsie.

Może to i dobrze, bo przez internet można było i studia zawalić.
A tak miałem swoją dawkę - np. wiedziałem, że we wtorki wieczorem można iść
na wydział chemii i będą wolne komputery, a że zajęcia miałem do 16,
to w czasie okienka udawałem się do chińskiej budki przy centralnym,
zdążałem wrócić i na przerwie przed wykładem zjeść - a przez resztę
czasu nie kusiło, żeby do kompa siadać i czas marnować, bo w domu netu nie było.