Dawid Rutkowski <d...@w...pl> writes:

> Jak już się miało packet driver i obsługiwaną kartę sieciową to można
> było co się chce.

A to były jakieś nieobsługiwane? Gateway? Podejrzane, to był standardowy
soft do karty.
Oczywiście najlepiej było mieć WD8013 lub jeszcze lepiej dobrego klona.

> Najdziwniejsze, czego używałem to być X-server pod DOS - nazywało się to Xappeal,
> szkoda, że sobie tego gdzieś nie zgrałem, a zupełnym przypadkiem znalazłem na
komputerach
> w którejś pracowni na elce.

To był ten XFree86 (X386) na DOSa z DOS4G(W)? Tak, coś pamiętam, miał
swoje 5 minut.

> Tak samo ładnie wyświetlało X-owe aplikacji jak - zapewne z 5 razy droższe -
X-terminale
> Suna w pracowni w piwnicy.
> Choć te X-terminale miały jedną bardzo ciekawą właściwość - miały stacje dyskietek,
> w których dyskietki mogły być odczytywane na serwerze - mtoolsami.
> Jak to było zrobione - do dziś nie wiem.

Pewnie jakimś RSH.

> Kto wie, czy ten Xappeal to nie był jakiś unix/linux loadlinowany pod
> DOSem.

Nie.

> Do DOSu potem wychodził, ale DOS4GW też to potrafił.
> Korzystałem z tego tak circa 1998-2000.

Aaa, to już wtedy musiało być rozwiązanie starożytne.
Ale w każdym razie to był sam goły Xserver przeportowany pod DOSa chyba
z packet driverem. Ponieważ kod Xservera nie zakładał raczej możliwości
pracy w środowisku 16-bitowym, konieczny był DOS extender. Nie pamiętam
też jakiego stosu TCP/IP to używało, ale to były proste rzeczy
(np. wiele stosów z tamtego czasu nie obsługiwało fragmentacji IP).
Pamiętam że drivery graficzne były nieco przerobione. Natomiast pewność
działania tego była gorsza niż w przypadku układu Linux (albo inny BSD)
+ XFree86.

> To 5x86 (wbrew nazwie było to 486) miałem na porządnej płycie, już z PCI,
> a nie vesa local bus (nie znałem nikogo, kto by coś takiego miał), ale jeszcze ISA
miała.
> (no, co się dziwić, ta od pentium też jeszcze ma - do tego RAM 2
> złącza DIMM i 4 SIMM ;> )

Ja miałem płytę Intela 2 * Pentium II (slot 1) i też miała 1 slot ISA.
1997 rok chyba. Zresztą płyty na 440BX (np. takie z socketem 370) też
miały zwykle ISA. Pierwszą (normalną) płytą bez ISA, którą miałem, była
chyba dopiero taka z Athlonem XP, ale to już był przełom tysiącleci.

> Ale z X to nie tak łatwo, jeszcze trzeba było mieć kartę, do której był driver,
chyba że ktoś się zadowalał VGA
> (no, windows były nawet na herculesa - choć to swoją drogą bardzo porządna karta,
720*348
> to lepiej niż macintoshach, tyle to miała Lisa kosztująca jakieś
> kosmiczne pieniądze)

BTW XFree86 też pracowały na hercu mono. 1 bit per pixel, do zdjęć
raczej takie sobie :-)

Głównym problemem, jaki wtedy występował, była konieczność używania
przez XF86 liniowego framebuffera (nie było obsługi "stronicowania").
Typowe karty (np. CL GD 5428) mogły mieć ten bufor w rejonie 14-16 MB,
i jak komputer miał 16+ MB RAM, to był problem. Same terminale X tyle
nie miały. Później pojawiły się karty, które dekodowały więcej linii
adresowych (może od CL GD 5429?). W kartach PCI/AGP problem przestał
chyba istnieć zupełnie, tam zawsze były dekodowane wszystkie linie
adresowe (do A(D)31). Poza tym karty zaczęły robić bus mastering.

> Dość powszechne? Hmm, no kto miał to miał, głównie instytucje.

No tak.
Ale było.

> Hmmm, a co to jest "ciągły dostęp do portu LPT"?
> Tzn. że drukarkę trzeba było odłączyć?
> Bo akurat odgrywanie sampli przez covoxa niewiele się różni od odgrywania przez
> pc speaker czy sound blastera (no, tu już mogą być pomoce w rodzaju DMA
> albo chociaż double bufferingu sampli, żeby nie trzeba było być tak
> dokładnym w timingu).

Różni się zasadniczo, PC speakera można zaprogramować na jakąś
częstotliwość, a Covoksowi trzeba dostarczać sample w czasie
rzeczywistym.

> Grafika w quake - na pewno technicznie lepsza, ale mi sie bardziej podobał kolorowy
Doom.

No, tak jakoś było, Doom był bardziej "mroczny".
--
Krzysztof Hałasa