On 2015-08-08, osa <w...@p...fm> wrote:

[...]

>>> Nie ma obowiązku brania kredytów więc Banki nikomu nie kazały i nikogo
>>> nie zmuszały do brania kredytów. To była *świadoma* decyzja tych ludzi.
>>
>> Weź pod uwagę coś co się nazywa "presja społeczna".
>
> Czyli pomogamy wszystkim którzy ulegli magicznej presji? Czy jak mam
> presję żeby posiadać wypasiony samochód i kupię na raty to też mogę
> liczyć na pomoc w spłacie? wszak "presja społeczna" była... wszyscy
> znajomi już mieli wypasiony wóz a ja nie...

Widzę Twoją ironię i mnie ona kompetnie nie rusza.

Sam zarabiam więcej niż przeciętnie (dużo więcej), więc mnie osobiście
problem nie dotyczy, ale umiem zrozumieć takich ludzi. Zamiast potępiać
w czambuł, to zastanów się najpierw co doprowadziło do sytuacji, w której
poczuli się zmuszeni wziąć kredyt. Mieszkanie to nie jest coś bez czego
można się obyć, a żyjemy w kulturowo spierdolonym kraju, w którym
25-30 letni facet bez mieszkania jest nieudacznikiem, bez możliwości
założenia rodziny (bo żadna kobieta go nie zechce). Żyjemy też w kraju,
w którym młodzi mają do wyboru albo mieszkać z rodzicami, albo mieszkać
w kiepskich warunkach na najmie (przy cenie zbliżonej do kredytu), albo
muszą zaciągać sobie pętle. A państwo nic nie robi (sensownego), w tym
kierunku by tą sytuację zmienić.

Wiedza dotycząca ryzyka walutowego NIE jest wiedzą powszechną i dla
większości (w tym pewnie i Ciebie) sformułowanie o ryzyku walutowym
to jest pusty frazes. Jeżeli będziemy od banków i pośredników wymagać
zasad fair trade i określimy reguły przejrzystości umów, to wtedy
można wysuwać argumenty o większej świadomości, ale w latach 2006-2008,
to w tym zakresie była wolna amerykanka.

I tak, w tym zakresie uważam że banki powinny na siebie wziąć ciężar
tych kosztów. Czy przerzucą je na akcjonariuszy (prawdopodobne), czy
na klientów (prawdopodobne, ale też należy pamiętać o konkurencji,
która się w CHF nie pakowała) to jest bez znaczenia. Konsekwencje
świadomego "run"-u i boomu na kredytach walutowych tego rodzaju
instytucje też muszą ponieść, nie można zrzucać całej odpowiedzialności
na końcowego klienta.

>> To za duży zbiór osób, bo można było postawić tak ogólną tezę.
>> W większości nie chcieli, byli namawiani.
>
> Jak nie chcieli to czemu brali? Pistoletów przy głowie nie mieli... a
> jedynie życzeniowe myślenie: "jakoś to będzie", "kurs zawsze będzie
> niski" itp.

Bo nie stać ich było by kupić za gotówkę, duh.
Bo nie chieli mieszkać z rodzicami.

> Podjęli nieodpowiedzialne decyzje i teraz żądają pomocy od innych. Tylko
> dlaczego ci inni, mają płacić za nieswoje błędy?

Nie. Inni (wszyscy) płacą, za nieodpowiedzialną gospodarkę mieszkaniową państwa.
Tylko tyle i aż tyle.

--
Wojciech Bańcer
p...@p...pl