Sprzedaż detaliczna w USA: wzrost dynamiki?

Przeczytaj także: W piątek wygasają kontrakty terminowe i opcje

Pesymistom pomagały informacje, napływające z rynku firm zajmujących się udzielaniem pożyczek niezbyt wiarogodnym kredytobiorcom. Jedna z największych z nich, New Century Financial, jest już bliska bankructwa. Banki mogą zażądać od niej natychmiastowej płatności 8,4 mld USD, której to kwoty firma spłacić nie będzie mogła. Największymi wierzycielami są duże banki: Morgan Stanley, Citigroup, Bank of America, Credit Suisse First Boston i Goldman Sachs. Nic dziwnego, że sektor finansowy nadal zachowywał się najgorzej.

Bykom z kolei pomagały liczne fuzje i przejęcia. Poza tym Boeing poinformował o zamówieniach na kwotę 4,6 mld USD, a podniesienie przez Lehman Brothers rekomendacji dla Xilinxa podnosiło kursy w sektorze producentów półprzewodników. Szczególnie zyskiwał na tym Intel, który mocno wpływał na indeksy. W ostatnich dwóch godzinach sesji byki zaatakowały i prawie wygrały. Prawie, bo sesja zakończyła się sensownym wzrostem indeksu NASDAQ, ale szeroki rynek, reprezentowany przez indeks S&P 500, zamknął się praktycznie neutralnie. Minusem był mizerny wolumen, sygnalizujący, że duże pieniądze stoją z boku i czekają na realne dane makro. Poważny test siły rynku czeka posiadaczy akcji nadal na poziomie S&P 500 zbliżonym do 1.424 pkt.

W cieniu giełd akcji pozostawał nadal rynek walutowy i surowcowy. Kurs EUR/USD i USD/JPY stabilizował się na poziomach zbliżonych do osiągniętych podczas sesji europejskich. Stabilizacja jena też pomagała bykom na rynku akcji. Trochę dziwnie zachowywały się surowce, które przecież zazwyczaj pozostają w negatywnej korelacji z dolarem. Tym razem słaby dolar pomógł we wzroście ceny złota (niewielkim) i miedzi. Temu ostatniemu metalowi sprzyjały też informacje o siedemdziesięcioprocentowym wzroście chińskiego importu w lutym. Ropa jednak wyraźnie staniała. Pretekstem była ciepła zima i przekonanie, że OPEC nie obetnie wydobycia. Takie ruchy cen nie mają jednak żadnego znaczenia prognostycznego. Czekamy na realne dane makro.

Dzisiaj przed południem niemiecki instytut ZEW opublikuje swój indeks koniunktury, ale nie należy oczekiwać zbyt dużej reakcji rynków po jego publikacji. Analitycy i zarządzający w zeszłym roku byli przez cały czas bardzo dużymi pesymistami, co na razie nie sprawdza się w realnej gospodarce, więc znaczenie tego indeksu zmalało. Można jednak oczekiwać delikatnej reakcji rynku walutowego – większy od prognoz wzrost indeksu pomógłby euro, a dane gorsze zaszkodziłyby europejskiej walucie. Raport o produkcji przemysłowej w Eurolandzie nie będzie miał najmniejszego wpływu na zachowanie rynków.

Po południu dowiemy się, jakie naprawdę były nastroje wśród amerykańskich konsumentów. Opublikowany będzie raport o lutowej sprzedaży detalicznej, a to przecież realna chęć sięgnięcia do portfela pokazuje, czy konsument uważa, że nadchodzą dobre, czy też złe czasy. Uwaga skupiona będzie na sprzedaży detalicznej bez samochodów. Prognozy mówią o wzroście jej dynamiki, co może trochę dziwić, skoro kilka sieci sprzedaży detalicznej informowało o słabszym od oczekiwań popycie (między innymi największa z nich, czyli Wal-Mart). Jeśli, jak zakładam, sprzedaż będzie gorsza od prognoz, to ucierpi dolar, a na giełdzie - sektor sprzedaży detalicznej. Może to wpłynąć na ogólne pogorszenie nastrojów wśród posiadaczy akcji. Oczywiście zaskakująco dobre dane podziałałyby odwrotnie. Półtorej godziny później zostanie opublikowany jeszcze jeden raport makroekonomiczny – styczniowe zapasy w firmach. Jednak te dane będą interesowały tylko ekonomistów. Rynki nie zareagują.

Wszystkie opinie i prognozy przedstawione w niniejszym opracowaniu są jedynie wyrazem opinii autorów w dniu publikacji.