Spotkałem się z przypadkiem przyjmowania "fantów" czyli na przykład
telefonu komórkowego pod zastaw i wysyłaniem klienta na poszukiwanie
bankomatu. Raz facetowi kazali zostawić samochód i dymać na piechotę. Mnie
osobiście raz nie zadziałało, było to na BP pod Częstochową, ale tam jest
bankomat i pobrałem z niego pieniądze. Generalnie rację mają Ci, którzy
mówią, że to problem Stacji. Oczywiście nie ma się co pieniaczyć i należy
jakoś wspólnie ten problem rozwiązać. Jak jest bankomat na stacji, to w
sumie niewielki kram z podjęciem gotówki.

Spotkałem się również w praktyce z klientami, którzy szli w zaparte, czyli
czekali na obsłużenie ich karty. I wzywano nawet Policję, która poza
wylegitymowaniem klienta nic zdziałać nie mogła. No bo faktycznie gość
chce zapłacić, a brak możliwości przyjęcia zapłaty w uzgodnionej formie,
to już problem stacji, a nie jego. Przy czym ważne jest to, co terminal z
siebie wypluje. Czyli brak połączenia, brak możliwości autoryzacji. Bo
jeśli z wydruku wynika, że na koncie nie ma środków czy też karta jest
kradziona, no to mamy do czynienia z podejrzeniem oszustwa.

No i na upartego, to i w normalnym sklepie to działa w podobny sposób.
Sklep ma obowiązek mi sprzedać towar wystawiony w ofercie, obwarowany
zresztą bodajże wykroczeniem (nie chce mi się szukać, ale wykroczenie
pochodzi z czasów ukrywania towaru pod ladą). W prawie cywilnym zapłata
jest oddzielona od samego przejścia towaru na własność. Jeśli z jakiegoś
powodu nie mogą obsłużyć karty, to niech wystawiają faktury na opóźniony
termin płatności. No ale egzekwowanie tego prawa wydaje mi się być
przejawem krańcowego pieniactwa, choć w niektórych okolicznościach może
być uzasadnione.