Powiem ci tylko - jesteś chyba pieniaczem. Wiadomo, że sprzedawca ponosi
określone koszty obsługi takiej transakcji, a zysk z niej jest symboliczny -
czy rzeczywiście trzeba go stawiać pod ścianą na zasadzie zerojedynkowej?
Wszystko albo nic? Organizacje karciane oczywiście wymuszają na
właścicielach sklepów (w Polsce!) obsługę wszystkich transakcji, nawet
groszowych - ale to nie jest sprawiedliwe. Gdyby w danym sklepie transakcje
kartami stanowiły większość obrotu - to w porządku, zysk na całości mógłby
zrównoważyć straty na drobiazgach, ale jeśli transakcje karciane są
rzadkością (a w małych sklepach spożywczych raczej tak jest - nawet w Wawie)
to można uznać, że drobne zakupy powinny być płacone gotówką. Chyba, że
klient jest naprawdę "pod ścianą", a w pobliżu nie ma bankomatu.
Rygorystyczne przestrzeganie prawa do płatności kartą na zasadzie "dura lex
sed lex" nie ma w tym wypadku uzasadnienia i stwarza tylko złe wrażenie i
przykrą atmosferę. Zwłaszcza, gdy ktoś w przedstawiony przez ciebie sposób
chce złośliwie "upierdzielić" sprzedawcę, żeby pokazać swą rzekomą wyższość
czy rację. Tacy ludzie są u mnie kandydatami na tablicę "Tych klientów nie
obsługujemy" :)))
Moim zdaniem należałoby ustawowo zagwarantować klauzulę dobrowolności
przyjęcia zapłaty kartą przy rachunku niższym niż np. 5zł.

T.

PS. Pomijam już kwestię wściekłości ludzi czekających rano w kolejce do
kasy, gdy jakiś nawiedzony koniecznie chce płacić kartą za dwie bułki i
serek homoseksualizowany i wszyscy muszą cierpliwie znosić rytuał
wprowadzania pinu, autoryzacji karty i podpisytania slipu - wrrr...
!*!#&$(!@*!!!