Mithos wrote:
> witek pisze:
>> Ale jak sie juz zdobędzie PIN to łatwiej udowodnić, że to nie mój
>> podpis niż, że to nie ja wklepałem PIN.
>
> Dokładnie tak jest.
>
> Ale ukraść kartę, podpatrzeć PIN to jednak już dwa zdarzenia, które nie
> są znowu takie proste do zrealizowania.

To też ci którym nie ukradziono nie narzekają.
A tym którym tak w 100%.
To taka dziura bez wyjścia. Jak już wpadniesz to się nie wydostaniesz.
To ja już wolę więcej dziur, ale mniej głębokich.


A karty chip/PIN jednak w 95%
> przypadków jednak obsługiwane są przez chip, więc ryzyko skanu jest
> jakby mniejsze.
>

Ale czemu wszystkim od razu chip kojarzy się z pinem.
Karta z chipem może byc jak najbardziej bez pinu. po prostu nie da sie
jej tak łatwo skopiować.
Tylko zgadnij dlaczego banki nie chcą kart chipowych bez pinu?
Bo chcą mieć dwie pieczenie na jednym ogniu. Zmniejszyć iloś fraudów i
jednocześnie zmniejszyć koszty fraudów pozostałych, poprzez przerzucenie
ich na klientów.
Ja na to nie idę.
Nie mam pinu do żadnej karty, którą posiadam i mam klauzulę w umowie, że
bank odpowiada za wszystkie nieautoryzowane transakcje.
Miałem się już okazję przekonać jak to działa trzy razy, w sumie na
klikanascie tysiecy zlotych.
Cała procedura widoczna dla mnie zajmowała kilka dni. Pieniądze wracały
na kartę jak tylko do banku doszły podpisane przeze mnie dokumenty o
fraudzie. Ile czasu i co się działo potem nie mam pojęcia. Raz bank po
paru miesiącach raczył mnie pisemnie poinformować jednym zdaniem, że
sprawa została zamknięta.