Porównując zwroty przynoszone przez najlepsze fundusze akcyjne za okres 2
lat od lipca 2005 do lipca 2007r. z wzrostem WIG otrzymamy następujący
rezultat: 120% - zwrot funduszu i 130% - zwrot WIG. Był to okres hossy
a mimo to zarządzane "aktywnie" fundusze przyniosły nieznacznie gorsze
wyniki niż indeks giełdowy.
Wprowadzę ad hoc wskaźnik ,,renowności" dwuletniej względnej dla funduszu
jako (120-130)/130= - 0,0769 tzn ok. -7,7% poniżej WIG. Niemal identyczny
rezultat, tyle że dodatni ,uzyskamy dla okresu bessy od lipca 2007 do lipca
2009r. Tym razem fundusze osiągnęły ,,nadwyżkę" na WIGiem +7,7%, co w
rezultacie spowodowało stratę aktywów uczestników funduszu o około 48%
zamiast 52% strat na WIGu.
Widać więc, że klasyczne fundusze akcyjne były trochę gorsze od rynku w
trakcie hossy i trochę lepsze w okresie bessy.
Jaki stąd morał? Otóż fundusze akcyjne nie są wcale zarządzane aktywnie.
Nie da się inaczej wytłumaczyć idealnej koincydencji mojego "wskaźnika"
-7,7% w okresie wzrostów i +7,7% w okresie bessy.
Fundusz więc to zwykły portfel złożony z części akcyjnej i obligacyjnej,
kupiony raz i trzymany latami bez żadnej sensownej ingerencji ze strony
tzw. zarządzającego. To z zaadzie indeksowe ETFy tyle że ze znacznie
większymi opłatami.
Prowadzi to do niezbyt radonego wniosku, że "zarządzanie" jest złe w
okresie prosperity i prawie równie złe w okresie bessy.