Pomoc ze wsparciem EBC, raport Trojki wskazuje na ryzyka

Europejski Bank Centralny przekaże (poprzez krajowe banki centralne) Grecji zyski z greckich obligacji, które kupował przez ostatnie dwa lata, a które szacowane są na 12 mld EUR. Głównie dzięki tej sumie, która jest zasadniczo dotacją strefy euro dla Grecji, udało się obniżyć prognozowaną przez Trojkę relację dług/PKB na 2020 rok z 129 do 120,5% PKB, co było warunkiem postawionym przez MFW. Pakiet zakłada również, iż prywatni inwestorzy zgodzą się na zamianę długu, zakładającą 50% umorzenie, 15% otrzymane w formie obligacji EFSF i 35% otrzymane w formie niskooprocentowanych nowych greckich 30-latek (efektywne umorzenie ma wynieść ok. 70%). Warto odnotować, iż plan zakłada partycypację inwestorów prywatnych na poziomie 95%, jeśli odsetek ten będzie niższy, pieniądze trzeba będzie znaleźć gdzie indziej.

Warto odnotować, iż w ostatnich tygodniach nastąpił bardzo silny spadek premii za ryzyko na europejskim rynku obligacji, co pomagało także wielu innym rynkom. Jeśli tendencja ta ma się utrzymać temat Grecji musi zniknąć z pierwszego planu. Doświadczenia z ostatnich dwóch lat nie dają tu podstaw do optymizmu – z reguły niedługo po „sukcesach” na europejskich szczytach na rynki wracała nerwowość. Tym razem wiele zależeć będzie od samych Greków, a dokładnie od przebiegu kampanii wyborczej w ich kraju.

Kliknij aby powiększyć

Kliknij aby powiększyć

EUR/PLN – blisko tegorocznych minimów

Poprawa nastrojów na europejskich rynku obligacji zdecydowanie przysłużyła się notowaniom polskiego złotego, gdyż spadła również premia za ryzyko polskich aktywów. Notowania 5-letnich kontraktów CDS na polski dług obniżyły się poziomu 192 pkt. Po raz ostatni poziom poniżej 190 pkt. obserwowaliśmy pod koniec sierpnia, kiedy to notowania EUR/PLN wynosiły ok. 4,15 (!). Zależność ta pokazuje, jak bardzo kurs złotego jest na moment obecny uzależniony od sytuacji w Europie. Tę zaś w najbliższym czasie oprócz dalszego rozwoju sytuacji w Grecji determinować będą dane makro (już jutro ważne wskaźniki PMI) oraz ewentualne problemy na Półwyspie Iberyjskim (Portugalia może potrzebować dodatkowego wsparcia, zaś Hiszpania dość mocno przestrzeliła ubiegłoroczny cel dla deficytu).

Od strony technicznej obecne umocnienie wygląda jak piąta fala dużej struktury spadkowej rozpoczętej od wieloletnich szczytów z 14 grudnia ubiegłego roku (poziom 4,5930), zakładając, że korekcyjna fala czwarta zakończyła się w ubiegły czwartek na (zaledwie) 23,6% zniesieniu fali 3. Potencjalnym wsparciem i jednym z możliwych poziomów docelowych dla fali piątej (i tym samym dla całej struktury) jest poziom 4,1175. Po zakończeniu tej struktury powinna rozpocząć się bardziej rozbudowana w czasie korekta.

W kalendarzu – chiński PMI

Jedną z najważniejszych figur w tym tygodniu (obok indeksów z Europy) jest chiński PMI, który poznamy w nocy (3.30). Jeśli dane będą słabe (ostatni odczyt to 48,8 pkt.), obniżenie stopy rezerw, na które w weekend zdecydował się Bank Chin będzie marnym pocieszeniem.

Wszystkie opinie i prognozy przedstawione w niniejszym opracowaniu są jedynie wyrazem opinii autorów w dniu publikacji.