O przyczynach obecnego bałaganu w strefie można mówić godzinami i próbować zilustrować argumenty rozmaitymi statystykami pokazującymi pogłębiające się rozwarstwienie między trzonem a peryferiami strefy euro. Na powyższym wykresie widać, że wspólna waluta na blisko dekadę sprowadziła do wspólnego mianownika gospodarki, od których inwestorzy wcześniej wymagali wysokiej premii za ryzyko.

Rentowność dziesięcioletnich obligacji skarbowych wybranych państw przed i po utworzeniu strefy euro

Kliknij aby powiększyć

W 2008 r. zaczęła się weryfikacja założeń o integracji unii walutowej, których od kilku lat nikt nie śmiał kwestionować. Dziś Niemcy płacą inwestorom za udzielenie długoterminowej pożyczki odsetki rzędu 2 proc. rocznie, a od innych rynek wymaga, podobnie jak w latach 90. ubiegłego wieku, dwucyfrowej premii.

Bezpieczne wyspy toną – coraz mniej instrumentów z najwyższym ratingiem

Kliknij aby powiększyć

Trzeci nadzwyczajny program amerykańskiego banku centralnego pogłębił rozpoczętą w 2008r. tendencję zatapiania bezpiecznych wysp. Pierwszy etap tego trendu polegał na odbieraniu najwyższych ratingów papierom opartym o kredyty hipoteczne, które nie zasługiwały na ocenę AAA. Drugi to nacjonalizacja Freddie Mac i Fannie Mae, które odpowiadały za dużą część dostępnych na rynku obligacji z najwyższym ratingiem, a trzeci to trwający obecnie wykup obligacji rządowych przez Fed. Obecnie inwestorzy szukający bezpieczeństwa mają do wyboru niemal wyłącznie obligacje Stanów Zjednoczonych, Niemiec i Francji. Całkiem możliwe, że w 2012 r. to grono zostanie pomniejszone o Francję ze względu na szereg nowych gwarancji udzielonych przez tamtejszy rząd instytucjom finansowym i rozmaitym mechanizmom mającym stabilizować sytuację w strefie euro.

Spekulantom dziękujemy – rynek srebra (wykres tygodniowy), kurs EUR/CHF, kurs USD/JPY (wykresy dzienne)

Kliknij aby powiększyć