Rynek krajowy
Kurs EUR/PLN osiągnął swój szczyt na poziomie 3,6450, natomiast USD/PLN, nieco powyżej 2,6900. Główną przyczyną tak silnej wyprzedaży złotego był wzrost awersji do ryzyka na globalnych rynkach. W obawie o zaostrzenie się kryzysu w światowym sektorze finansowym, inwestorzy wycofywali swe środki z ryzykowniejszych aktywów, do których wciąż zalicza się polski złoty. Niekorzystnie na notowania rodzimej waluty wpłynęła również silna wyprzedaż forinta, który stracił na wartości z powodu pogłosek o problemach finansowych jednego z największych węgierskich banków (OTP). Pogłoski te okazały się nieprawdziwe. Przedstawiciele OTP zapewnili, że instytucja ta posiada wystarczającą ilość kapitału, by przetrwać obecne zawirowania na rynku. Mimo tych zapewnień, zarówno węgierska jak i polska waluta nie zdołały odrobić nawet połowy strat poniesionych przez wspomniane pogłoski.

Jednym z czynników, jaki napędzał w ostatnim roku wzrost wartości złotego były oczekiwania inwestorów na podwyżki stóp procentowych w naszym kraju. Oczekiwania te w minionych tygodniach ponownie zostały rozbudzone przez perspektywę rychłego wstąpienia Polski do strefy euro. Ze strony przedstawicieli Rady Polityki Pieniężnej padały stwierdzenia, że w celu spełnienia inflacyjnego kryterium konwergencji, w naszym kraju mogą konieczne okazać się nawet jeszcze dwie podwyżki stóp procentowych. Jednak ostatnie wydarzenia, które miały miejsce na rynku światowym zweryfikowały te poglądy.

Największe na świecie banki centralne zdecydowały się obniżyć stopy procentowe aby wesprzeć sektor finansowy. W takiej sytuacji trudno oczekiwać, by polityka pieniężna w Polsce była prowadzona w przeciwnym kierunku. Niewykluczone nawet, że w najbliższych miesiącach, Rada Polityki Pieniężnej zdecyduje się na obniżkę stóp. Prawdopodobieństwo takiego kroku zwiększa ostatnia wypowiedź ministra finansów Jacka Rostowskiego, który stwierdził, że inflacja w Polsce w 2009 r. może okazać się niższa niż zakładany w budżecie poziom 2,9%.

Perspektywa szybkiego powrotu dynamiki wzrostu cen towarów i usług w pobliże celu inflacyjnego NBP, który wynosi 2,5%, może sprawić, że RPP w prowadzeniu polityki pieniężnej większą uwagę poświęci wspieraniu tempa rozwoju rodzimej gospodarki. Dane jakie napłynęły z naszego kraju w ostatnich tygodniach wskazują na to, iż Polska gospodarka coraz silniej zaczyna odczuwać spowolnienie. W takiej sytuacji poluzowanie polityki pieniężnej w perspektywie najbliższych miesięcy byłoby jak najbardziej wskazane. Ewentualne obniżki stóp będą z pewnością przemawiać na niekorzyść polskiej waluty.

W ostatnim tygodniu z Polski nie poznaliśmy żadnych istotnych danych makroekonomicznych. Najbliższe dni z kolei będą obfitować w tego typu doniesienia. Już w poniedziałek zostanie przedstawiony bilans rachunku obrotów bieżących w sierpniu. We wtorek poznamy poziom inflacji konsumentów (CPI). Dzień później zostanie opublikowana dynamika wzrostu wynagrodzeń. Na koniec tygodnia poznamy prawdopodobnie najistotniejsze wskaźnik – dynamikę produkcji przemysłowej. Wszystkie z wymienionych danych oprócz bilansu rachunku obrotów bieżących będą dotyczyć września. Oficjalne prognozy dynamiki wzrostu wynagrodzeń oraz produkcji przemysłowej wydają się zaskakująco wysokie. Z tego względu istnieją dość duże szanse na to, że ich faktyczne odczyty rozczarują inwestorów. Będzie to z pewnością kolejny argument przemawiający za osłabieniem złotego.