Rynek krajowy
Na krajowym rynku walutowym obserwowaliśmy odreagowanie na złotym. Inwestorzy zajmujący długie pozycje w polskiej walucie zamykali je i realizowali zyski. W dużej mierze spowodowane to było słabszymi notowania walut regionu Europy Środkowo-Wschodniej. Władze Czech nie wykluczyły możliwości obniżenia stóp procentowych. Natomiast Słowacja prawdopodobnie pozostawi stopy procentowe na niezmienionym poziomie (co podyktowane jest również przyjęciem 1 stycznia 2009 wspólnej europejskiej waluty).

Korekty nie powstrzymała opublikowana we wtorek wartość inflacji bazowej w Polsce, która liczona nową metodą (po wyłączeniu cen żywności i energii) wyniosła w czerwcu 2,2 proc. r/r. Był to wynik wyższy od prognoz. Wcześniej członkowie RPP wspominali, iż polityka stóp procentowych w dużej mierze będzie uzależniona właśnie od wartości tego wskaźnika. Wyższy wynik implikuje zatem możliwość podniesienia stóp, co jest informacją dobrą dla polskiej waluty. Jednak po tej informacji kurs EUR/PLN spadał tylko chwilowo, a zapoczątkowana tendencja korekcyjna na złotym w dalszym ciągu była widoczna. Owa korekta była dynamiczna, lecz krótkotrwała i osiągnęła swój szczyt w środę.

Kurs euro względem złotego wzrósł do 3,2685. Natomiast dolar umocnił się do poziomu 2,0770. Koniec tygodnia to powrót złotego do trendu wzrostowego, wspieranego korzystnymi prognozami czerwcowej sprzedaży detalicznej oraz stopy bezrobocia. I chociaż ostatecznie sprzedaż detaliczna okazała się gorsza i wyniosła 14,2% wobec 14,9% w maju, nie przeszkodziło to złotemu w dalszym umacnianiu się. Pobity został historyczny rekord na parze EUR/PLN, której kurs spadł do poziomu 3,2012. Najbliższym wsparciem wciąż pozostaje 3,2000. Wiele jednak wskazuje, iż również ten poziom zostanie pokonany.

Warto zadać sobie fundamentalne pytanie czym spowodowana jest tak zdecydowana aprecjacja złotego. Można wyróżnić co najmniej kilka czynników. Gospodarka globalna coraz widoczniej zwalnia, na czele ze Stanami Zjednoczonymi i Eurolandem. Wobec coraz słabszych nastrojów na rynkach walutowych, złoty staje się niejako ostoją stabilności. Nie należy zapominać, iż wiele wskaźników makroekonomicznych dla polskiej gospodarki pozostaje na wysokim poziomie.

Pomimo iż prawdopodobny jest spadek tempa wzrostu gospodarczego w Polsce, to i tak wskaźnik ten ma szansę na pozytywny odczyt, szczególnie w porównaniu do łapiących zadyszkę potęg gospodarczych. Ciężko na razie określić jak globalne spowolnienie wpłynie na polską gospodarkę, niemniej wpływ ten może okazać się ograniczony. Zwrócić trzeba uwagę na to, że waluty państw regionu nie wzmacniają się już tak dynamicznie. W państwach sąsiedzkich, takich jak Czechy czy Słowacja, nie przewiduje się podwyżek stóp procentowych. W Polsce natomiast jeszcze jedna podwyżka do końca roku wydaje się być bardzo realna. Czynnikiem przemawiającym przeciwko dalszej tak dynamicznej aprecjacji złotego w dłuższej perspektywie, jest kapitał spekulacyjny, który obecnie w dużej mierze odpowiada za wzrosty na polskiej walucie.

W przypadku zmiany nastoju na światowych rynkach spekulanci mogą zmienić obiekt zainteresowań. Póki co kolejne rekordy, które jeszcze kilka miesięcy temu wydawały się nie do osiągnięcia, są ciągle pobijane. Trend wzrostowy złotego jest silny, dlaczego więc tendencja ta ma wyhamować? Szczególnie, że w grze znajdują się spekulanci.