Najlepiej byłoby, gdyby dobrze zaplanowana strategia inwestycyjna uwzględniała zabezpieczenia ograniczające do minimum straty portfela w razie nieprzewidzianego spadku kursów. Minimalizacja ryzyka portfela jest możliwa dzięki dyscyplinie i dywersyfikacji, dwóm koncepcjom, które są omówione przez Franklin Templeton Investments w tym wydaniu Strategic Insight.

Dyscyplina i dywersyfikacja

Nawet doświadczeni inwestorzy mają trudności z przewidywaniem wzlotów i upadków rynku. Mniej doświadczeni często dają się skusić „atrakcyjnym” sektorom lub aktywom, które właśnie osiągnęły maksimum wzrostu, i mają skłonność do pozbywania się swoich inwestycji w razie gwałtownego krótkotrwałego spadku cen. Kupowanie drogo i sprzedawanie tanio może wyrządzić poważne szkody portfelom inwestorów. Dla odmiany zdyscyplinowana strategia inwestycyjna, która nie ulega przejściowym zmianom nastrojów inwestorów i bazuje na precyzyjnie określonych celach kupna i sprzedaży, jest zwykle skuteczniejszym sposobem ochrony wartości portfela w perspektywie długo- i średnioterminowej.

Różne klasy aktywów zwykle zachowują się inaczej w tych samych warunkach rynkowych, dlatego dywersyfikacja obejmująca różne rodzaje aktywów i regiony umożliwia ograniczenie wahań wartości portfela, co z kolei wyrównuje zyski i ogranicza potencjalne straty, będące zwykle skutkiem nadmiernej ekspozycji wobec poszczególnych segmentów rynku dotkniętych ponadprzeciętnymi wahaniami kursów. Na wykresie 1 pokazano, w jaki sposób zróżnicowanie portfeli może wyrównać zwroty w perspektywie średnio- i długoterminowej w czasie gwałtownych wzrostów i spadków kursów rynków.

Wykres 1. Najlepszy i najgorszy zwrot roczny oraz zwrot 19-letni (w skali roku) z hipotetycznych portfeli.

Kliknij aby powiększyć