W porównaniu z krajami Europy Zachodniej leasing nieruchomości w Polsce wciąż jest w fazie rozwoju. Według danych Związku Przedsiębiorstw Leasingowych w ciągu 3 kwartałów 2007 roku firmy leasingowe sfinansowały nieruchomości o wartości 1,98 mld złotych, z czego 44% stanowiły obiekty handlowe i usługowe, 35% nieruchomości o charakterze biurowym. Dane te nie obejmują wyników jednego z liderów rynku – LHI Leasing. Inni najwięksi gracze na rynku leasingu nieruchomości to firmy: ING Lease, Raiffeisen Leasing, Millennium Leasing, BRE Leasing i Bankowy Leasing.

Aktualnie przedmiotem leasingu nieruchomości mogą być jedynie nieruchomości komercyjne, choć w Ministerstwie Budownictwa powstał już projekt dający możliwość leasingu mieszkań. Ze względu na specyfikę i wartość nieruchomości leasing nieruchomości przeznaczony jest dla dużych i średnich firm, dysponujących odpowiednią historią i stabilną pozycją finansową. Poza oceną Klienta pod uwagę bierze się również rodzaj i położenie nieruchomości oraz sposób wykorzystania i planowane przychody z niej uzyskane.

W leasingu nieruchomości stosuje się zarówno konstrukcję leasingu operacyjnego, jak i finansowego. Najważniejsza różnica między nimi tkwi w konsekwencjach podatkowych obydwu umów. W leasingu operacyjnym wszystkie opłaty leasingowe w pełnej wysokości stanowią koszt uzyskania przychodu u Korzystającego. W leasingu finansowym natomiast kosztem jest tzw. część odsetkowa opłat oraz amortyzacja przedmiotu. Zdecydowana większość zawieranych w Polsce umów są to umowy leasingu operacyjnego, głównie ze względu na większe korzyści podatkowe.

Drugą istotną różnicą między leasingiem operacyjnym i finansowym jest minimalny okres umowy i tzw. wartość wykupu. W leasingu operacyjnym obie te zmienne są ustalone przez obowiązujące przepisy (okres leasingu 10 lat, wartość wykupu po 10 latach – 46% wartości na chwilę zawarcia umowy leasingu), w leasingu finansowym natomiast mogą być dowolnie ustalone przez strony umowy.