Bezpośrednio z własności części składowych struktury wynikają następujące możliwe zastosowania tej hybrydy:

• wprowadzenie do portfela inwestycyjnego opcji call służącej jako narzędzie ochrony przed ryzykiem stóp procentowych
• spieniężenie premii opcji przy użyciu wyrafinowanych zależności wykorzystując tzw. „swapcje”

Przykładowo, emitent zyskuje możliwość przedterminowego spłacenia zadłużenia po korzystniejszej dla siebie stopie procentowej – jest więc zabezpieczony przed jednostronnym ryzykiem stóp procentowych.

Teoretycy argumentują, że jakiekolwiek korzyści emitenta wynikające z tej możliwości są stratami inwestora, który zażąda wyższego wynagrodzenia w postaci większych kuponów, per saldo w równowadze wszystko powinno wyjść na zero. Co więcej, krzywa rentowności już uwzględnia rynkowe oczekiwania, a zatem bazowanie tylko na oczekiwaniach emitenta co do stóp procentowych w przyszłości nie wystarcza do uzasadnienia emisji callable bonds.

Ekonomiści wskazują na 3 możliwe powody stosowania hybryd tego typu; po pierwsze, ogranicza się wpływ nieprzewidzianych okoliczności na wynik firmy, ponieważ istnieje możliwość reagowania z wyprzedzeniem i spłaty długu wcześniej, po drugie, system podatkowy może inaczej rozpoznawać hybrydę od jej pojedynczych składników i po trzecie, zmniejsza się wrażliwość obligacji na zmiany stóp procentowych, co pozwala na swobodniejsze zarządzanie strukturą kapitałową przedsiębiorstwa (jest to efekt ograniczania duration obligacji przez opcję).

Z punktu widzenia inwestora, zalety takiej struktury są następujące: szansa na wyższy zwrot (poprzez sprzedaną opcję call) oraz dopasowywanie zapadalności aktywów. Druga kwestia wymaga pewnego wyjaśnienia, gdyż związana jest z tzw. immunizacją portfela aktywów.

Inwestor posiadający portfel aktywów odsetkowych może dążyć do zapewnienia sobie pewnej określonej stopy zwrotu przy ograniczeniu ryzyka aktywa bazowego (stopy), co uzyskuje się przez manipulowanie duration i convexity. Opcja call ma wygładzający wpływ na convexity,

Tzw. monetyzowanie opcji polega na tym, że emitent sprzedaje opcję call aby zredukować koszt, po którym pożycza kapitał (np. w trakcie okresu ochrony przed wykupem, przy oczekiwaniach chwilowego wzrostu ceny opcji; dominującą rolę odgrywają oczekiwania).