Dokładnie ten sam mechanizm działał w latach 2001–2003. Fundusze obligacji inwestowały w instrumenty dłużne, a nieprzerwany ciąg obniżek stóp procentowych powodował, że wartość tych funduszy wyraźnie rosła. Otrzeźwienie przyszło dopiero w 2004 r. Lekka zwyżka stóp procentowych przez RPP, a potem ich ustabilizowanie spowodowało, że fundusze obligacji już nie wykazywały ani dużego zysku, ani też nie były tak bezpieczne, jak je przedstawiano. W szczytowym momencie, tj. w roku 2003, do funduszy obligacji wpłynęło 16245 mln PLN, co stanowiło prawie 49% całości aktywów ulokowanych w funduszach! Dla przykładu na koniec roku 2006 w funduszach obligacji było tylko 11001 mln PLN, czyli tylko 11% ogółu aktywów ulokowanych w funduszach inwestycyjnych. Spadające zyski z funduszy obligacji i rosnące zyski w funduszach akcji spowodowały, że rynek sam zweryfikował skład portfela polskich inwestorów.

Pamiętajmy: w fundusze obligacji powinniśmy inwestować tylko wtedy, kiedy spodziewamy się obniżek stóp procentowych. Jeśli aktualnie w Polsce możemy liczyć się z utrzymaniem stóp procentowych lub nawet ich nieznacznym wzrostem – powinniśmy unikać inwestowania w tego typu fundusze. Poniekąd robimy to, ale za pośrednictwem tzw. funduszy zrównoważonych. Osoby zarządzające portfelem takiego funduszu zrównoważonego lepiej od nas wiedzą, kiedy i w jakim zakresie zainwestować w fundusze obligacji. Ponadto doradcy inwestycyjni mają na ogół szerszy od nas dostęp do bardziej szczegółowych informacji dotyczących tychże funduszy, a przede wszystkim wiedzą, jakie papiery wartościowe dany fundusz obligacji kupuje i czy są to papiery o długim, średnim czy krótkim terminie wykupu. Ma to kluczowe znaczenie przy oszacowywaniu prawdopodobnej stopy zwrotu z takich funduszy.