Animuszu jednak nie zabrakło też kupującym dolary, którzy po powrocie na rynek następnego dnia, wzięli się ostro do odrabiania strat, a ich przewaga okazała się przytłaczająca. W przeciągu 3 następnych dni, duży popyt na dolary, błyskawicznie sprowadził kurs EURUSD poniżej 1,30, a na koniec następnego tygodnia (12.01.07), ustanowił prawie-dwumiesięczny dołek na poziomie 1,2860. Był to jednak koniec spadków i od tego momentu EURUSD kontynuuje konsolidacje w przedziale 1,29-1,3050, aż do dziś.

W styczniu nastrojami na rynku rządziły dane makro. Dominujące pod koniec ubiegłego roku, oczekiwania obniżek stóp procentowych w Stanach, już w pierwszej połowie nowego roku, pod wpływem docierających na przełomie lat 2006/2007 danych makro, a zwłaszcza oznak poprawy sytuacji na rynku nieruchomości i na rynku pracy, oraz sygnałów narastającej presji inflacyjnej, uległy zmianie. Rynek najpierw odłożył w czasie termin spodziewanych obniżek, by w efekcie, pod koniec miesiąca, oczekiwać nawet podwyżki ceny pieniądza, co spowodowało, że wielu inwestorów, którzy przed końcem wyprzedawali amerykańską walutę, postanowiło ją odkupić.

Kolejnymi czynnikami umacniającymi dolara, zwłaszcza w pierwszej połowie miesiąca, było odwrócenie się inwestorów od rynków wschodzących oraz spadające ceny surowców, a w szczególności ropy naftowej. Ceny ropy spadły w przeciągu 3 pierwszych tygodni stycznia, z okolic 61 do ok. 50 dolarów za baryłkę, a więc o ok. 18%. W tym samym czasie waluty państw regionu osłabiły się o ok. 5-6%.

Korzystnymi dla dolara były także, lepsze od oczekiwań, wskaźniki koniunktury w przemyśle i sektorze pozaprodukcyjnym, indeks koniunktury w rejonie Filadelfii, oraz wskaźniki nastrojów konsumentów.

Przewagę podażowej strony rynku pary EURUSD na początku miesiąca potwierdził komentarz do styczniowej decyzji EBC w sprawie stóp procentowych. 11 stycznia w swojej wypowiedzi prezes EBC Jan Cloud Trichet nie użył słowa czujność, co zostało odebrane przez rynek jako sygnał, że oczekiwane podwyżki stóp procentowych w Strefie Euro, oddaliły się w czasie. Zapewniło to przewagę zwolenników dolara i umożliwiło im ukształtowanie lokalnego dołka w okolicach 1,2860.

Był to jednak szczyt słabości wspólnej waluty w tym miesiącu. Docierające na rynek w dalszej części miesiąca, dane makro ze Strefy Euro, wskazywały na dobrą sytuację gospodarczą oraz na zbliżające się podwyżki stóp procentowych, co wyrównało siły na parze EURUSD i sprzyjało kontynuacji ruchu tego kursu na wschód.