Moim zdaniem jest to część szerszego problemu, polegającego na zaniedbywaniu finansów (mam tu na myśli zakres tego pojęcia odpowiadającego działalności finansowej w sprawozdawczości/rachunku przepływów pieniężnych) jako narzędzia budowania przewagi konkurencyjnej. Przywództwo kosztowe to bodajże jedyny szerzej rozpoznawalny koncept angażowania finansów w proces budowania pozycji firmy, a w dodatku ma on wiele wspólnego z czysto operacyjną aktywnością przedsiębiorstwa.

Mądre zarządzanie finansami może pełnić rolę przewagi konkurencyjnej. Wyobraźmy sobie dwie konkurujące ze sobą firmy, z których jednej udało się elastycznie zabezpieczyć kupno USD na poziomach między 2.95 a 3.02, a druga usztywniła kurs wymiany na 3.02. Jeżeli obie musiałyby dokonać płatności dziś (tj. 10 listopada), to ta pierwsza zyskałaby możliwość zmiany ceny produktu nie tracąc marży. Jest to bardzo trywialny przykład, gdyż derywatów można używać nie tylko do zabezpieczania płatności, ale również do zarządzania płynnością i optymalizacji kosztu finansowania kapitału. Poniżej chciałbym pokazać, jak powinien wyglądać (przyznaję, nieco wyidealizowany) obraz zarządzania ryzykiem zmiany kursu walutowego.

Prognozowanie przepływów

Derywaty wymagają ustalenia kwoty na którą są wystawiane, dlatego też przedsiębiorstwo powinno, przynajmniej orientacyjnie szacować rozmiar przepływów walutowych w odstępach co najmniej miesięcznych. Optymalnie jest znać swoje przepływy w rozbiciu na dwutygodniowe okresy, ale jest to oczywiście dużo trudniejsze. Prognozowanie przepływów jest ważne nie tylko dla zabezpieczania poziomów transakcji ale również służy efektywnemu zarządzaniu płynnością. W poprzednich artykułach opisałem budowę i działanie lokaty dwuwalutowej i lokaty inwestycyjnej, znajomość przepływów pozwala wycisnąć ostatnią kroplę z płynnych nadwyżek, wolnych choćby przez tydzień. Walka o dodatkowe odsetki od kapitału wydaje się być niewarta świeczki, ale działa tu znane przysłowie „ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka”.