W pierwszej połowie 2006 większość polskich banków kontynuowała poprawę wyników operacyjnych i netto. Wyniki finansowe banków, które już opublikowały wyniki za 3 kwartał 2006 potwierdzają, że rentowność sektora może ulec dalszej poprawie dzięki wzrostowi dochodów, kontroli kosztów operacyjnych i niskim odpisom na rezerwy.

„Choć to bankowość detaliczna była w centrum uwagi w ostatnich latach, wiele polskich banków pozostaje zależnych od sytuacji na rynku bankowości korporacyjnej. Zwiększony popyt w tym segmencie będzie stanowił silny impuls wzrostowy” powiedział Chris Birney, Dyrektor w dziale Instytucji Finansowych Fitch Ratings w Londynie.

W ciągu ostatniego roku ratingi indywidualne czterech polskich banków zostały podwyższone, a żaden nie został obniżony. „Największe banki zrobiły duży postęp w przygotowaniach do wprowadzenia Nowej Umowy Kapitałowej, co ma realny wpływ na ich zdolność zarządzania ryzykiem” powiedział Artur Szeski, Dyrektor w dziale Instytucji Finansowych Fitch Ratings w Warszawie. Fitch zauważa, że największy polski bank - kontrolowany przez Skarb Państwa PKO BP jest wyjątkiem w tym gronie, ponieważ brak zintegrowanego systemu IT zmusił go do przesunięcia wdrożenia stosowania Nowej Umowy Kapitałowej na 2008 rok.

Fitch podkreśla fakt, że pięć banków (Bank Pekao, BRE Bank, BZ WBK, ING Bank Śląski i Kredyt Bank) ma obecnie ratingi podmiotu (Issuer Default Rating – „IDR”) wyższe niż rating Polski, który znajduje się na poziomie ‘BBB+‘ oraz to, że rating ING BSK jest ograniczony pułapem krajowym ‘A+‘. Rating IDR ING BSK ma perspektywę pozytywną, podobnie jak rating Polski, co oznacza, że w średnim okresie może zostać podwyższony wraz z ratingiem oraz pułapem krajowym dla Polski. Pozytywną perspektywę ratingu ma również Bank Pekao - drugi co do wielkości bank w Polsce.

Większość polskich banków poniosła straty na portfelach obligacji w wyniku negatywnych trendów na rynku w pierwszej połowie 2006 r. Według standardów IFRS niezrealizowane straty i zyski na instrumentach finansowych zakwalifikowanych jako dostępne do sprzedaży („AFS”) są ujmowane bezpośrednio w kapitałach jako zmiana w pozycji „aktualizacja wyceny”, co ma wpływ na raportowaną rentowność, a zwłaszcza zwrot z kapitału („ROE”). Fitch, stojąc na stanowisku, że powyższe podejście księgowe ogranicza zmienność raportowanych zysków uwzględnia niezrealizowane zyski i straty na portfelu AFS w kalkulacji skorygowanego zysku („comprehensive income”). Mimo, że portfele AFS są zwykle relatywnie duże, a wynikiem wyżej omówionego ujęcia księgowego mogą być zarówno ukryte straty jak i zyski, dotychczas banki konsekwentnie pomijały je w prezentacjach dotyczących wyników finansowych niezależnie od wpływu na publikowany zysk netto. W pierwszej połowie 2006 roku straty nie były znaczące, jednak według Fitch wskazana byłaby większa przejrzystość w tym zakresie.

W przeciwieństwie do poprawiającej się zyskowności i jakości aktywów, płynność banków obniżała się w ostatnim okresie i oczekiwana jest kontynuacja tego trendu. Mimo to, niski poziom wskaźnika kredyty/depozyty w dużych bankach oznacza, że według Fitch, obserwowany spadek płynności nie będzie stanowił zagrożenia w najbliższym okresie, nawet przy dalszym wzroście aktywów funduszy inwestycyjnych kosztem depozytów detalicznych i szybkim wzroście akcji kredytowej. W dłuższym okresie może się okazać, że banki emitując obligacje będą pozyskiwać po wyższej cenie środki, które wcześniej stanowiły ich depozyty. Korzyści z dywersyfikacji przychodów powinny jednak przewyższać ryzyko presji na marżę odsetkową wynikające z wyższych kosztów finansowania.

Do pobrania: (w jęz. angielskim).