Ta ostatnia kwestia jest istotna, ponieważ, podpisując umowę, określamy warunki spłaty kredytu na wiele lat i musimy brać pod uwagę, że za jakiś czas nasza sytuacja może się zmienić, a zapisy umowne, które wydawały się nam nieistotne, staną się niespodziewanie pułapkami.

Od czego zacząć? Przede wszystkim nie przerażać się wielością ofert dostępnych na rynku. Oczywiście utrudnia to wybór, ale dobrze świadczy o konkurencji, to dzięki niej marże banków przy kredytach hipotecznych należą do najniższych Europie. Pamiętajmy przy tym o ostrożnym podchodzeniu do reklam kredytów. Kredyt jest towarem jak każdy inny i jego reklama skonstruowana jest tak samo, jak np. reklama proszku do prania. Bank w reklamie wskazuje najkorzystniejsze punkty swojej oferty, które niekoniecznie przystają do naszej sytuacji (np. promocyjne oprocentowanie dotyczy kredytu w złotówkach na 10 lat, a nas interesuje kredyt we frankach na lat 25) i, rzecz jasna, nie wskazuje na te słabsze, które musimy znaleźć sami.

Podstawową sprawą, na którą musimy zwrócić uwagę, jest sposób ustalenia rzeczywistego oprocentowania kredytu w danym banku. Generalnie składają się na nie dwa elementy. Pierwszy z nich to wskaźnik ekonomiczny – Libor dla franka, Euribor dla euro, dla złotówki Wibor, a drugi to marża banku. Na ten pierwszy czynnik nie mamy najmniejszego wpływu, podobnie jak żaden pojedynczy bank, ale marża jest już wskaźnikiem indywidualnie ustalanym przez banki. Oczywiście kluczowe znaczenie ma jej wysokość, ale pamiętajmy, że umowę kredytową podpisujemy na wiele lat. Dlatego równie ważne jest to, czy marża jest w umowie ustalona na cały okres trwania kredytu, a jeśli nie, to od czego uzależniona jest jej zmiana. Enigmatyczne stwierdzenie, że zależy ona od stanowiska zarządu banku nie powinno nam wystarczyć.

Jeżeli decydujemy się na kredyt w walucie obcej, musimy pamiętać, że samo porównanie oprocentowania w kilku bankach nie odpowie nam na pytanie, gdzie będziemy płacić niższą ratę. Wpływ na to ma również tzw. spread. To znane już pojęcie jest niczym więcej jak różnicą pomiędzy kursem wypłaty kredytu a kursem jego spłaty. Bank wypłaca bowiem kredyt indeksowany do waluty obcej w złotówkach, przeliczając kwotę według kursu kupna danej waluty, ale spłata następuje według kursu sprzedaży. Nie trzeba więc nikogo przekonywać, że im większa różnica pomiędzy tymi kursami w danym banku, tym rata do spłaty będzie wyższa. Ponieważ różnica ta może wynosić od kilku do kilkunastu groszy, to oprocentowanie może podrożeć nawet o 0,5 pkt procentowego. Co istotne, spread potrafi znacznie różnić się od siebie w różnych bankach, a więc warto spytać wprost, ile wynosi.

Kolejną istotną kwestią, na którą należy zwrócić uwagę przy kredycie zaciągniętym w walucie obcej, jest możliwość jego przewalutowania. Zwróćmy uwagę, czy w umowie wprost zapisano taką możliwość i ewentualne koszty takiej operacji (w niektórych bankach jest ona bezpłatna) oraz czy bank dopuszcza kolejne przewalutowania. Bank może sobie zastrzec dokonanie przewalutowania tylko określoną liczbę razy albo dopuścić taką możliwość dopiero po upływie pewnego czasu. Może się też zdarzyć, że w umowie bank zastrzega obligatoryjne przewalutowanie kredytu, w sytuacji gdy zagrożona byłaby jego spłata. Wówczas zadbajmy, aby umowa wprost określała okoliczności, w których mogłoby to nastąpić. Na marginesie należy dodać, abyśmy, spłacając kredyt, nie podejmowali pochopnych decyzji co do przewalutowania, bo czasami wbrew naszym intencjom dopłacimy do takiej operacji.